Το Lost Legacy: Lady Elgin Disaster Watch επιστρέφει στη Βοστώνη μετά από 155 χρόνια

Το Lost Legacy: Lady Elgin Disaster Watch επιστρέφει στη Βοστώνη μετά από 155 χρόνια

Η τραγική ιστορία του ατμόπλοιου Lady Elgin συνεχίζει να αιχμαλωτίζει τις καρδιές και τα μυαλά, ακόμη και 155 χρόνια μετά το μοιραίο ταξίδι του στη λίμνη Μίσιγκαν. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1860, το Lady Elgin βυθίστηκε μετά από σύγκρουση με τη γολέτα ξυλείας Augusta, με αποτέλεσμα μια καταστροφή που στοίχισε τη ζωή σε περίπου 300 επιβάτες και μέλη του πληρώματος από τους 400 που υπολογίζεται ότι επέβαιναν. Αυτή η θαλάσσια καταστροφή έχει καταγραφεί στην ιστορία ως μια από τις πιο καταστροφικές στις Μεγάλες Λίμνες, κάνοντας ατυχείς παραλληλισμούς με τον Τιτανικό όσον αφορά την ανθρώπινη απώλεια και το χάος.

Όπως σημειώνεται από Έμπορος αντίκες, το Augusta κατά κάποιο τρόπο επέζησε από τη σύγκρουση με μικρές ζημιές, αλλά το Lady Elgin διαλύθηκε και βυθίστηκε γρήγορα κάτω από τα κύματα. Το ναυάγιο ανακαλύφθηκε μόλις το 1989 από τον Χάρι Ζιχ, ο οποίος, μετά από δικαστική μάχη, έγινε ιδιοκτήτης του μοναδικού ιδιωτικού ναυαγίου στις Μεγάλες Λίμνες, χάρη στον ομοσπονδιακό νόμο περί εγκαταλειμμένων ναυαγίων του 1989.

Θύματα και Επιζώντες

Οι εκτιμήσεις για το πόσα άτομα επέβαιναν πραγματικά στο Lady Elgin ποικίλλουν. Οι αρχικές αναφορές πρότειναν αριθμούς που κυμαίνονταν από 400 έως 600. Σύμφωνα με UWM's Encyclopedia of Milwaukee, ορισμένες μαρτυρίες λένε ότι ο Captain of the Lady Elgin ισχυρίστηκε ότι επέβαιναν περίπου 400 επιβάτες ενώ άλλοι, συμπεριλαμβανομένου του 1ου συντρόφου Τζορτζ Ντέιβις, εκτιμάται ότι ήταν μεταξύ 300 και 400—με επίσημη έρευνα που αργότερα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι περίπου 400 επιβάτες βρίσκονταν εκεί. Η σύγχρονη έρευνα προτείνει μια πιο ακριβή καταμέτρηση 396, με 302 ψυχές να χάνονται εκείνη την ημέρα.

Αμέσως μετά επικράτησε σύγχυση, θυμίζοντας το χαοτικό ρεπορτάζ μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Τα ονόματα γράφτηκαν λάθος, οι ταυτότητες αναφέρθηκαν εσφαλμένα και επιζώντες όπως ο Ed Mellon τεκμηριώθηκαν ως χαμένοι και διασωθέντες σε λίστες εφημερίδων. Ένα δημοφιλές τραγούδι της εποχής, το «Lost on the Lady Elgin» του Henry Clay Work, αντικατοπτρίζει τη βαριά απώλεια, αποδεχόμενοι τα στοιχεία των θανάτων που ακολούθησαν αυτή την τραγωδία.

The Legacy of the Lady Elgin

Ενώ το ναυάγιο του Lady Elgin βρίσκεται λίγα μίλια μακριά από την ακτή σε 50 πόδια νερού, η ιστορική του σημασία συνεχίζει να αναδεικνύεται. Αυτόν τον μήνα, ένα αξιοσημείωτο τεχνούργημα—το χρυσό ρολόι τσέπης 16 καρατίων που ανήκε στον Βρετανό βουλευτή και εκδότη εφημερίδας Χέρμαν Ίνγκραμ—επιστράφηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ως Δημόσιο Ραδιόφωνο του Ουισκόνσιν Σύμφωνα με πληροφορίες, το ρολόι, που μόλις ανασύρθηκε από το ναυάγιο, παρουσιάστηκε στη Valerie Van Heest, μια αξιοσέβαστη ιστορικό των Μεγάλων Λιμνών, η οποία το δωρίζει τώρα στο Boston Guildhall Museum στη γενέτειρα του Ingram. Οι προσπάθειες του Van Heest έχουν αναγνωριστεί ως σημαντικές, σε ανάμνηση της κληρονομιάς του Ingram, ο οποίος ήταν ο μόνος μη Αμερικανός μεταξύ των θυμάτων.

Η τραγωδία της Λαίδης Έλγιν δεν επηρέασε μόνο τα άτομα εκείνη τη μοιραία μέρα - είχε μεγάλη απήχηση στην κοινότητα, ιδιαίτερα μεταξύ των μελών της Ιρλανδικής Ένωσης Φρουρά του Μιλγουόκι, των οποίων η εμπλοκή στην αναταραχή της εποχής αντανακλά το κοινωνικό κλίμα της εποχής. Καθώς πλοηγούνταν στην κλιμάκωση των εντάσεων σχετικά με τη δουλεία, το ταξίδι στο Σικάγο είχε σκοπό να συγκεντρώσει κεφάλαια και να ενισχύσει την αλληλεγγύη μεταξύ των υποστηρικτών της Δημοκρατίας, με επικεφαλής τον Stephen Douglas.

Σε μια μοναδική σύγκλιση ιστορίας, τραγωδίας και ανάμνησης της κοινότητας, η ιστορία της Λαίδης Έλγιν χρησιμεύει ως μια οδυνηρή υπενθύμιση όχι μόνο των απωλειών που υπέστησαν, αλλά και της ανθεκτικότητας του ανθρώπινου πνεύματος που συνεχίζει να αντηχεί στο πέρασμα του χρόνου.