Texas Food Label Law richt zich op schadelijke additieven: wat u moet weten!
Texas zal vanaf 2027 waarschuwingsetiketten vereisen op voedingsmiddelen met bepaalde additieven, waardoor er bezorgdheid ontstaat over de veiligheid en de naleving.

Texas Food Label Law richt zich op schadelijke additieven: wat u moet weten!
Texas voert zijn inspanningen op het gebied van voedselveiligheid op en voert een gedurfde nieuwe wet in die waarschuwingsetiketten vereist op snacks en verpakte voedselproducten die meer dan 40 kleurstoffen en additieven bevatten die andere landen ongeschikt hebben geacht voor menselijke consumptie. Deze wet, ondertekend door de Republikeinse gouverneur Greg Abbott, zal in 2027 van kracht worden als onderdeel van het ‘Make America Healthy Again’-initiatief van de Trump-regering. Bezoekers van Texas kunnen binnenkort etiketten tegenkomen waarop wordt beweerd dat bepaalde ingrediënten “niet worden aanbevolen voor menselijke consumptie” in plaatsen als Australië, Canada, de EU en het Verenigd Koninkrijk. ABC 7 Amarillo meldt dat deze wetgeving steun van beide partijen heeft gekregen, waardoor het de eerste in zijn soort in de Verenigde Staten is die specifiek voedseladditieven met dergelijke etiketteringsvereisten aanpakt.
Toch verloopt het niet allemaal van een leien dakje. Critici uiten nu al hun zorgen over de kans op verwarring en desinformatie, aangezien uit een onderzoek is gebleken dat bijna een dozijn gerichte additieven in andere regio’s zijn toegestaan of in de VS al aan beperkingen zijn onderworpen. Deze discrepantie roept vragen op over de nauwkeurigheid en het potentieel voor juridische uitdagingen van voedingsbedrijven die de nieuwe regelgeving mogelijk lastig vinden. Het proces voor het samenstellen van de lijst met ingrediënten blijft duister, met onbeantwoorde vragen gericht aan de auteur van het wetsvoorstel. De wetgeving bevat ook enkele mazen in de wet, waardoor bepaalde ingrediënten mogelijk worden vrijgesteld van de vereiste waarschuwingen.
Reactie van CRC en nationale trends
Voedingsbedrijven die nadenken over de vereisten, bekijken mogelijk hun opties: het herformuleren van hun producten, het toevoegen van de verplichte taal aan hun etiketten, of, in sommige gevallen, het volledig verwijderen van producten uit de schappen in Texas. De situatie wordt verergerd door de mogelijkheid dat federale functionarissen, waaronder de Amerikaanse minister van Volksgezondheid Robert F. Kennedy Jr., zouden kunnen ingrijpen. Er wordt gesproken dat de FDA haar eigen etiketteringsvereisten zou kunnen vaststellen of de veiligheid van bepaalde ingrediënten zou kunnen goedkeuren, wat de wet teniet zou kunnen doen. Voedsel duik benadrukt dat de controverse meer omvat dan alleen Texas. Andere staten zoals Californië, Arkansas en West Virginia zijn begonnen met het implementeren of overwegen van soortgelijke maatregelen om voedseladditieven te beperken, waardoor een landelijk gesprek over voedselveiligheid wordt bevorderd.
Het valt niet te ontkennen dat voorstanders van de volksgezondheid aandringen op deze veranderingen. Talrijke onderzoeken suggereren dat bepaalde kunstmatige kleurstoffen negatieve neurologische gedragseffecten kunnen hebben op kinderen, wat aanleiding geeft tot sterke steun voor deze Texaanse wet onder voedingsdeskundigen en gezondheidsvoorstanders. Hoewel de FDA volhoudt dat goedgekeurde kleurstoffen veilig zijn, maakt het groeiende onderzoek deel uit van een grotere beweging om de voedselveiligheidsregels in het hele land te verbeteren. Begin 2025 classificeerde de FDA de veelgebruikte kleurstof Rood nr. 3 zelfs als ‘onveilig’, wat leidde tot verwijdering van de goedgekeurde vermeldingen. ASTHO beschrijft hoe verschillende andere staten vergelijkbare wegen nastreven – of het nu gaat om een regelrecht verbod op bepaalde additieven of beperkingen op schoolvoedsel.
Naarmate het landschap van voedselregulering evolueert, belichaamt de wet van Texas zowel het verlangen naar transparantie als de complexiteit van voedselveiligheid. Het schrijft voor dat producten die na 1 januari 2027 worden verkocht of ontwikkeld, de gevaren van hun ingrediënten duidelijk moeten verwoorden. Maar zoals bij veel goede bedoelingen hangt de implementatie en doeltreffendheid van dergelijke regelgeving niet alleen af van wetgevend optreden, maar ook van het publieke bewustzijn en de naleving door de industrie. Er waait een wind van verandering en het valt nog te bezien hoe dit zich uiteindelijk zal uitwerken – zowel in Texas als daarbuiten.