Tragedie in Kroatië: ex-politieagent veroordeeld voor bloedbad in verpleeghuis

Tragedie in Kroatië: ex-politieagent veroordeeld voor bloedbad in verpleeghuis

In een tragische gang van zaken heeft de veroordeling van Krešimir Pahoki een schok door de Kroatische gemeenschap veroorzaakt. Op 3 juli 2025 werd Pahoki veroordeeld tot 50 jaar gevangenisstraf voor een gruwelijke massaschietpartij die bijna een jaar eerder plaatsvond in een verpleeghuis in Daruvar. Hij werd veroordeeld voor het doden van zes personen, waaronder zijn eigen moeder, tijdens de tragische gebeurtenis die de natie schokte.

Dit verwoestende incident vond aanvankelijk plaats op 22 juli 2024 en zorgde ervoor dat Pahoki, een gepensioneerde militaire politieagent, het verpleeghuis binnenging en rond 10:10 uur CEST chaos veroorzaakte. Tot de slachtoffers behoorden vier oudere bewoners, naast Pahoki’s moeder, Anka Papp, en een personeelslid, Damir Fijala, terwijl zes anderen gewond raakten, waarvan er vier ernstige verwondingen opliepen. De meeste slachtoffers waren ouderen, tussen de 80 en 90 jaar oud, wat de tragedie van de gebeurtenis nog eens onderstreept. Na de schietpartij probeerde Pahoki te vluchten, maar werd aangehouden in een nabijgelegen café waar hij het personeel had gealarmeerd door een pistool op tafel te plaatsen. De autoriteiten arresteerden hem daar snel en maakten een einde aan zijn korte ontsnapping.

Van chaos naar rechtszaal

Pahoki’s juridische verhaal begon kort na de schietpartij. Op 23 juli werd hij geconfronteerd met een hele reeks van elf strafrechtelijke aanklachten, waaronder zware moord en poging tot moord. Vervolgens brachten aanvullende tellingen in december 2024 het totaal op 13, gerelateerd aan de schietpartij en een eerder incident. Ondanks dat hij pleitte dat hij geen schuld had aan zijn daden, werd het proces van Pahoki, dat op 7 april 2025 begon, afgesloten met een veroordeling die weerklank vond in het hele land. Na dit vonnis veroordeelden de Kroatische leiders, waaronder president Zoran Milanović en premier Andrej Plenković, de aanval en riepen op tot strengere wapenbeheersingsmaatregelen om toekomstige tragedies te voorkomen. Op 24 juli werd in Daruvar een dag van rouw gehouden, toen de gemeenschap de verliezen betreurde en nadacht over de noodzaak van verandering in de wapenwetgeving.

In een bredere context is dit tragische incident een van de vele alarmerende verhalen die de laatste tijd de krantenkoppen halen. Ron Estes, een Republikeinse vertegenwoordiger uit Kansas, rouwde om het verlies van zijn stagiair, Eric Tarpinian-Jachym, die werd neergeschoten in het Walter E. Washington Convention Center in Washington, D.C. Ondertussen wordt Alejandro Orellana, een 29-jarige, geconfronteerd met aanklachten wegens samenzwering wegens het verspreiden van gelaatsschermen tijdens burgerlijke onrust, wat de steeds complexer wordende relatie tussen protestbewegingen en wetshandhaving benadrukt. Edward Kelley, een veteraan van het Korps Mariniers, kreeg een levenslange gevangenisstraf wegens het beramen van aanvallen op wetshandhavers, waarmee hij de ernstige gevolgen van de politieke en sociale spanningen in de Verenigde Staten aantoonde.

Mondiale reflecties

De schietpartij in Daruvar resoneert ook met berichten over natuurgerelateerde incidenten in het buitenland. In Zambia maakte Robertson Mweemba, de politiecommissaris, melding van de tragische dood van twee Europese toeristen die werden aangevallen door een vrouwelijke olifant in het South Luangwa National Park. Hoewel dergelijke gebeurtenissen zich op zeer verschillende terreinen afspelen, onderstrepen ze een somber verhaal van geweld en verdriet in verschillende gemeenschappen, van stedelijke centra in de VS tot verpleeghuizen in Kroatië en de wildernis van Afrika.

Op een positievere toon: niet al het nieuws is zwaar. In de politieke arena's hebben figuren als Haley Stevens met succes substantiële fondsen ingezameld voor hun campagnes, wat een weerspiegeling is van een betrokken electoraat dat graag het toekomstige bestuur wil beïnvloeden. Omgekeerd maakt Tim Fleming, een Republikein uit Georgië, zich op om rechtstreeks met de kiezers in contact te komen terwijl hij zich kandidaat stelt voor de functie van staatssecretaris.

In deze mix van plechtigheid en vastberadenheid blijft de gemeenschap van Daruvar en anderen over de hele wereld worstelen met de dualiteit van het leven door verlies en veerkracht. Terwijl de gebeurtenissen zich ontvouwen, is de collectieve hoop gevestigd op genezing, begrip en een veiligere toekomst.