Strongarm Tactics in LA: Guard and Agents Target Immigrant Rights

Strongarm Tactics in LA: Guard and Agents Target Immigrant Rights

Σε μια ανησυχητική επίδειξη δύναμης, στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς και ομοσπονδιακοί πράκτορες μετανάστευσης συγκεντρώθηκαν στο πάρκο MacArthur του Λος Άντζελες, στις 7 Ιουλίου 2025, για να δείξουν την εκφοβιστική παρουσία των ομοσπονδιακών αρχών επιβολής του νόμου στην περιοχή. Η επιχείρηση χαρακτηρίστηκε από στρατιωτικές καταπονήσεις, τουφέκια εφόδου και ένα τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού, με ένα ελικόπτερο Black Hawk να αιωρείται δυσοίωνα από πάνω. Σύμφωνα με στρατιωτικά έγγραφα που διέρρευσαν, αυτή η επίδειξη δύναμης είχε σκοπό να διεκδικήσει τον έλεγχο, αλλά έχει προκαλέσει ευρεία κριτική τόσο από κατοίκους της περιοχής όσο και από αξιωματούχους. Αναφορές Salon ότι το μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Eunisses Hernandez περιέγραψε εύστοχα το MacArthur Park ως «σύμβολο ανθεκτικότητας και διαφορετικότητας», τονίζοντας την ανησυχία της για τη στόχευση κοινοτήτων μεταναστών κατά τη διάρκεια τέτοιων επιχειρήσεων. Πολλοί βλέπουν την πρωτοβουλία όχι ως μια προσπάθεια για την καταπολέμηση του εγκλήματος, αλλά μάλλον ως μια τακτική για την ενστάλαξη φόβου στους νομοταγείς κατοίκους.

Οι συνέπειες αυτής της στρατιωτικοποιημένης προσέγγισης γίνονται επί του παρόντος αισθητές πέρα ​​από τους δρόμους του Λος Άντζελες. Οι αναφορές δείχνουν ότι ένας σημαντικός αριθμός κρατουμένων που κρατούνται σε εγκαταστάσεις όπως το Κέντρο Κατακράτησης Τρομοκρατίας του Ελ Σαλβαδόρ δεν έχουν ποινικό μητρώο. Ο Ιστοσελίδα Immigrant Justice υπογραμμίζει ότι οι συνθήκες στις εγκαταστάσεις κράτησης των ΗΠΑ είναι συχνά εφιαλτικές, με τον υπερπληθυσμό και την συγκλονιστική παραμέληση. Οι κρατούμενοι μεταδίδουν οδυνηρές εμπειρίες άρνησης βασικών αναγκών όπως νερό και επαρκή τροφή. Για να προσβάλουν τον τραυματισμό τους, συχνά υποβάλλονται σε σκληρά περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένων των σταθερών έντονων φώτων και των χαμηλών θερμοκρασιών.

Ένα σύστημα σε κρίση

Το σύστημα κράτησης μεταναστών στις ΗΠΑ είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο, κοστίζοντας στους φορολογούμενους πάνω από 3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, περίπου 37.000 άτομα κρατούνται καθημερινά, σημειώνοντας μια εκπληκτική αύξηση 140% από την αρχή της διακυβέρνησης Μπάιντεν. Αυτή η ανησυχητική ανάπτυξη συμπίπτει με ένα ανησυχητικό πρότυπο απάνθρωπης μεταχείρισης. Μια έκθεση αναφέρει ότι 23 άτομα έχουν πεθάνει υπό την κράτηση του ICE από τότε που ανέλαβε η κυβέρνηση Μπάιντεν, με 12 θανάτους να σημειώθηκαν μόλις τον περασμένο χρόνο. Επιπλέον, ένα εκπληκτικό 95% των θανάτων που εξετάστηκαν κατά τη διάρκεια πολλών ετών συνδέονταν με ιατρικά ζητήματα που μπορούσαν να προληφθούν. Αυτά τα τρομακτικά στατιστικά στοιχεία αντικατοπτρίζουν την έλλειψη επαρκούς φροντίδας, η οποία έχει επιδεινώσει μόνο τις συνθήκες διαβίωσης σε αυτές τις εγκαταστάσεις. Το Φόρουμ Μετανάστευσης περιγράφει ότι οι κρατούμενοι στερούνται συχνά τη δέουσα διαδικασία και την πρόσβαση σε νομικούς συμβούλους, επιδεινώνοντας περαιτέρω τον πόνο τους.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι το σύστημα κράτησης είναι γεμάτο με φυλετικές ανισότητες, με τους μαύρους μετανάστες να αντιμετωπίζουν δυσανάλογα υψηλά ποσά ομολόγων και χαμηλότερα ποσοστά απελευθέρωσης. Στην πραγματικότητα, από τον Ιούλιο του 2023, ένα συντριπτικό 90% των κρατουμένων του ICE κρατούνται σε κερδοσκοπικά κέντρα κράτησης, εγείροντας ηθικά ερωτήματα σχετικά με την ίδια τη φύση αυτού του συστήματος. Πέρα από τους αριθμούς, αξίζει να ληφθεί υπόψη το ανθρώπινο κόστος. Η ταχεία επέκταση των εγκαταστάσεων κράτησης μεταναστών έχει προκαλέσει διαμαρτυρίες, με απεργίες πείνας να ξεσπούν σε τουλάχιστον πέντε τοποθεσίες. Σε αρκετές περιπτώσεις, το ICE φέρεται να απάντησε με σωματική βία και απειλές.

Το Νομοθετικό Τοπίο

Παρά τη δεινή κατάσταση των πραγμάτων, η χρηματοδότηση για αυτές τις πρακτικές κράτησης συνεχίζει να αυξάνεται. Η απλή θέα στρατιωτών σε αστικά περιβάλλοντα, όπως φαίνεται στο Λος Άντζελες, μπορεί σύντομα να είναι ένα κανονικοποιημένο φαινόμενο σε ολόκληρη τη χώρα, υποδηλώνοντας μια ανατριχιαστική τροχιά για τις κοινότητες μεταναστών. Η αύξηση της χρηματοδότησης του Κογκρέσου έχει ενισχύσει την επίβλεψη που πολλοί πιστεύουν ότι είναι απαραίτητη για τη μεταρρύθμιση, ωστόσο η έλλειψη υποχρεωτικών κανονισμών οδηγεί σε περιορισμένη ευθύνη για τις υπάρχουσες πρακτικές κράτησης. Κανονισμοί που υπάρχουν σήμερα, όπως τα Εθνικά Πρότυπα Κράτησης που θεσπίστηκαν το 2000, χρησιμεύουν μόνο ως κατευθυντήριες γραμμές και συχνά παραβλέπονται, αφήνοντας πολλές εγκαταστάσεις ελεύθερες να λειτουργούν με ελάχιστο έλεγχο.

Καθώς πλοηγούμαστε σε αυτές τις ανησυχητικές εξελίξεις, η έμφαση στη διασφάλιση της βασικής ανθρώπινης αξιοπρέπειας για όλα τα άτομα —ανεξαρτήτως μεταναστευτικού καθεστώτος— γίνεται ύψιστης σημασίας. Η δυσάρεστη πραγματικότητα είναι ότι ενώ οι ομοσπονδιακές δυνάμεις επιδεικνύουν την παρουσία τους με βαριές τακτικές, αμέτρητα άτομα μαραζώνουν σε εγκαταστάσεις που δεν πληρούν ούτε τα πιο βασικά ανθρώπινα πρότυπα. Ήρθε η ώρα για μια κριτική συζήτηση για το πώς αντιμετωπίζουμε όσους βρίσκονται εντός των συνόρων μας. Σε τελική ανάλυση, υπάρχει κάτι που πρέπει να ειπωθεί για τη συμπόνια στη διακυβέρνηση.