Dzika przyroda walczy z upałami i powodziami: odporna reakcja Wirginii Zachodniej

Dzika przyroda walczy z upałami i powodziami: odporna reakcja Wirginii Zachodniej

Gdy w Wirginii Zachodniej zapada lato, mieszkańcy stają przed podwójnymi wyzwaniami, takimi jak powódź i upały. Wydaje się jednak, że lokalna przyroda dobrze się przystosowuje. Mack Frantz, zoolog z Wydziału Zasobów Naturalnych Wirginii Zachodniej (WVDNR), zauważa, że ​​większość rodzimych zwierząt jest dobrze przygotowana do radzenia sobie z powodziami, które stanowią naturalne zaburzenie dla wielu ekosystemów rzecznych. Zwierzęta wyposażone w umiejętności pływania lub latania zazwyczaj szukają podczas takich wydarzeń wyższego terenu lub schronienia. Niemniej jednak intensywne powodzie mogą spowodować krótkotrwałe przemieszczenia, co zmusi niektóre gatunki do tymczasowego znalezienia nowych siedlisk.

Trwająca fala upałów dodaje złożoności letniemu krajobrazowi. Ponieważ zarówno dzikie zwierzęta, jak i ludzie starają się znaleźć cień i dostęp do wody, Frantz podkreśla, że ​​wiele zachowań zwierząt odzwierciedla nasze własne. Podobnie jak my, szukają schronienia w najgorętszych porach dnia i dbają o nawodnienie. Niektóre gatunki, takie jak świstaki, wykorzystują letnie komory w swoich norach, aby odpocząć, podczas gdy jelenie zrzucają zimową sierść, przygotowując się na cieplejsze miesiące.

Przetrwanie letnich ekstremów

Co ciekawe, zmiany temperatury wpływają nawet na zachowanie świetlików, co ujawnia zmiany w ich wzorach migania, przez co mogą sprawiać wrażenie zupełnie innego gatunku. Upał stwarza szczególne wyzwanie dla niektórych dzikich zwierząt, szczególnie dla ptaków śpiewających, które polegają na dyszeniu, aby się ochłodzić. Aby złagodzić ten stres, Frantz zaleca lokalnym mieszkańcom ustawienie poideł dla ptaków lub fontann, które zapewnią naszym pierzastym przyjaciołom tak potrzebną ulgę.

Co więcej, zwierzęta mogą dostosowywać swoje wzorce żerowania w odpowiedzi na te upalne temperatury, przy czym gatunki nocne lub zmierzchowe zmieniają swoje pory karmienia. Zmiany w zachowaniu owadów, np. modyfikacja wzorców lotów motyli, pokazują, że upały mogą potencjalnie wydłużyć aktywne pory roku. Niektóre stworzenia, np. ślimaki, reagują na tę ekstremalną pogodę, wchodząc w stan uśpienia zwany estetywą, pozwalający im przetrwać do czasu poprawy warunków. Ogólnie rzecz biorąc, odporność dzikiej przyrody Wirginii Zachodniej jest widoczna, gdy dostosowuje się do tych trudnych letnich warunków.

Konsekwencje ekstremalnych warunków pogodowych dla dzikiej przyrody nie ograniczają się do naszego stanu. Według Towarzystwo Dzikiej Przyrody biolodzy od dawna skupiają się na skutkach długoterminowych zmian klimatycznych, ale obecnie zdają sobie sprawę, że coraz częstsze ekstremalne zjawiska pogodowe sieją spustoszenie wśród dzikiej przyrody w wielu ekosystemach. W badaniu prowadzonym przez Seana Maxwella z Uniwersytetu w Queensland naukowcy dokonali przeglądu 519 badań reakcji ekologicznych przeprowadzonych w latach 1941–2015, koncentrując się na różnych gatunkach, w tym płazach, ptakach, rybach, bezkręgowcach, ssakach, roślinach i gadach.

Badania te obejmowały różne wstrząsy środowiskowe, takie jak fale zimna, fale upałów, susze, powodzie i huragany. Odkrycia ujawniły niepokojącą tendencję: dzika przyroda doświadcza rozległych negatywnych skutków, co obejmuje ponad 100 przypadków znacznego spadku populacji i 31 udokumentowanych przypadków lokalnego wytępienia. Warto zauważyć, że huragany są szczególnie szkodliwe dla populacji ptaków, podczas gdy ssaki i płazy najbardziej odczuwają skutki suszy. Choć w przypadku niektórych gatunków nastąpił przejściowy spadek liczebności, który nastąpił jedynie po odbiciu, często ten wzrost liczebności zbiega się z napływem gatunków inwazyjnych.

Perspektywa długoterminowa

Pozostają obawy dotyczące zdolności różnych gatunków do regeneracji w obliczu coraz częstszych ekstremalnych zjawisk. Na przykład majestatyczne drzewa sekwoi, które posiadają niezwykłe mechanizmy radzenia sobie, są narażone na wyższą śmiertelność z powodu utrzymującej się suszy. Pojawiły się również inne zróżnicowane skutki; Weźmy na przykład huragany w Belize, które zakłóciły struktury społeczne wyjców czarnych, lub śmierć lwów w Afryce spowodowaną suszą, spowodowaną chorobami, na które te małpy zwykle cierpią.

Zachęcamy osoby zarządzające dziką przyrodą do podjęcia działań. Rozpoznając gatunki wrażliwe i wdrażając środki ochronne, możemy pomóc złagodzić niekorzystne skutki tych wyzwań środowiskowych. Jak wynika z badań, na które zwrócił uwagę Towarzystwo Dzikiej Przyrody istnieje coraz większa potrzeba głębszego zrozumienia ekosystemów i skupienia się na przywracaniu krajobrazu zagrożonym gatunkom.

Gdy będziemy przeżywać to pełne skrajności lato, zarówno przyroda, jak i ludzie posiadają wrodzoną zdolność przystosowywania się, musimy jednak zachować czujność. Mając pełne zrozumienie wyzwań, jakie stwarza nasz zmieniający się klimat, możemy współpracować na rzecz promowania zdrowego i dobrze prosperującego ekosystemu dla wszystkich.