Τα αφιερώματα πάνε για την αγαπημένη Anna Marie Gallis Horvath, 97 ετών, από την Boca Raton

Τα αφιερώματα πάνε για την αγαπημένη Anna Marie Gallis Horvath, 97 ετών, από την Boca Raton

Η κοινότητα της Μπόκα Ράτον στοχάζεται τις ζωές δύο αξιοσημείωτων γυναικών, οι οποίες και οι δύο άφησαν πρόσφατα τη ζωή τους, αφήνοντας πίσω τους μια κληρονομιά αγάπης, ανθεκτικότητας και υπηρεσίας. Η συνεισφορά τους στην οικογένεια και την κοινότητα μνημονεύεται με αγάπη, με τις ιστορίες της ζωής τους να χρησιμεύουν ως παρηγορητική υπενθύμιση των δεσμών που μας συνδέουν όλους.

Η Anna Marie "Annie" Gallis Horvath, 97, πέθανε στις 9 Ιουλίου 2025. Γεννημένη στις 11 Αυγούστου 1927, στο Youngstown της Πενσυλβάνια, ήταν το τελευταίο εν ζωή παιδί ανάμεσα σε έντεκα αδέρφια, μια απόδειξη για τις βαθιές ρίζες της οικογένειάς της από την Κροατία. Γνωστή για το ζωντανό της πνεύμα, η Άννα απολάμβανε μια σειρά από δραστηριότητες, από το μαγείρεμα και το ψήσιμο μέχρι την κηπουρική και το παιχνίδι Bingo. Αγαπούσε το γέλιο και τη συζήτηση με την οικογένεια και τους φίλους, γεμίζοντας το δωμάτιο με ζεστασιά και χαρά.

Μια αγαπημένη οικογενειακή κληρονομιά

Προηγήθηκε ο θάνατος της Άννας από τους αγαπημένους της γονείς, τον σύζυγο Emil "Sticky" Horvath, καθώς και την κόρη της Karen και τον βρέφος γιος της Dennis. Της έμεινε ο γιος της, ο Δρ. Michael A. Horvath, DDS, και οι κόρες της Maureen Sloter και LeeAnn Park. Το πάθος της για τη ζωή αντικατοπτρίστηκε όχι μόνο στα χόμπι της αλλά και στην ενεργό συμμετοχή της στο Catholic War Veterans Post 1669 Ladies Auxiliary. Τα ηλιοτρόπια και τα τριαντάφυλλα, τα αγαπημένα της λουλούδια, θα συμβολίζουν ιδιαίτερα το χαρούμενο πνεύμα της καθώς η οικογένεια και οι φίλοι τη θυμούνται με αγάπη.

Στο κοντινό Leisenring, η Helen "Tootie" McElroy, ηλικίας 68 ετών, αναχώρησε επίσης στις 13 Μαΐου 2025. Γνωστή ως αφοσιωμένη φροντίστρια και στοργικό μέλος της οικογένειάς της, ο θάνατος της έλαβε χώρα ειρηνικά στο σπίτι της, περιτριγυρισμένη από αυτούς που την αγαπούσαν. Η Έλεν συμμετείχε ενεργά σε οργανισμούς όπως η Αμερικανική Λεγεώνα, η AMVETS και οι Βετεράνοι του Καθολικού Πολέμου, τονίζοντας τη δέσμευσή της στην υπηρεσία.

Η σημασία της φροντίδας

Οι συνεισφορές αυτών των γυναικών υπογραμμίζουν τον κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζουν οι φροντιστές στη ζωή μας, ένα θέμα που διερευνήθηκε σε πρόσφατες μελέτες σχετικά με την άτυπη φροντίδα. Η έρευνα δείχνει ότι σχεδόν το 18,2% των ενηλίκων των Η.Π.Α. -που αντιστοιχεί σε περίπου 43,5 εκατομμύρια άτομα- παρέχουν φροντίδα χωρίς αμοιβή, με ένα σημαντικό ποσοστό να φροντίζει ηλικιωμένους. Η πλειονότητα των φροντιστών είναι γυναίκες, ωστόσο, όλο και περισσότερο, οι άνδρες μπαίνουν σε αυτούς τους ρόλους, ιδίως σε διαφορετικές κοινότητες. Ενώ η φροντίδα φέρνει μια συναισθηματική εγγύτητα, μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ψυχολογική δυσφορία, καθώς οι φροντιστές αντιμετωπίζουν συχνά προκλήσεις για την ευημερία τους, συμπεριλαμβανομένου του άγχους και της κατάθλιψης.

Οι ιστορίες της Άννας και της Ελένης που διασταυρώνονται είναι οι αγαπημένες σχέσεις που έτρεψαν. Η Ελένη ζει από πολλά μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου του αδερφού της Τζορτζ, εγγόνια, δισέγγονα, ακόμη και δισέγγονα, επιδεικνύοντας μια πολύπλευρη οικογενειακή δυναμική. Εν τω μεταξύ, η κληρονομιά της Άννας συνεχίζεται μέσω των παιδιών της, που τη θυμούνται όχι μόνο ως μητέρα αλλά ως μια δυνατή, ανεξάρτητη γυναίκα.

Κοινοτικός προβληματισμός

Η απώλεια της Άννας και της Ελένης άφησε ανεξίτηλα σημάδια στις οικογένειες και τις κοινότητές τους. Και οι δύο γυναίκες μνημονεύονται για τη γενναιοδωρία, το γέλιο και τη ζεστασιά τους, ενσωματώνοντας ένα πνεύμα που μας υπενθυμίζει τη σημασία της σύνδεσης. Ακριβώς όπως τα λουλούδια που αγάπησε η Άννα, η μνήμη τους συνεχίζει να ανθίζει στις καρδιές όλων όσοι είχαν το προνόμιο να τα γνωρίσουν.

Για όσους επιθυμούν να αποτίσουν τα σέβη τους, η οικογένεια της Άννας είναι βαθιά ευγνώμων για την υποστήριξη που έλαβε και η υπηρεσία της Ελένης πρόκειται να λάβει χώρα στο Vito C. Martucci Funeral Home LLC, τονίζοντας την αιώνια επιρροή της τόσο στους φίλους όσο και στην οικογένεια.

Καθώς περιηγούμαστε στις περιπλοκές της ζωής και της απώλειας, αυτές οι ιστορίες μας υπενθυμίζουν ότι η αγάπη, η υπομονή και η εξυπηρέτηση είναι οι σπόροι που βοηθούν τις κοινότητές μας να δυναμώσουν μαζί.