Legenda koszykówki Dick Myers, mistrz Teksasu na Zachodzie, zmarł w wieku 81 lat

Legenda koszykówki Dick Myers, mistrz Teksasu na Zachodzie, zmarł w wieku 81 lat

Wiadomość o śmierci Dicka Myersa była ponurym momentem dla entuzjastów koszykówki i absolwentów drużyny Texas Western Miners. Wielu z nich zastanowiło się nad wpływem, jaki wywarł na boisku i poza nim. Myers, który był członkiem legendarnej drużyny mistrzów kraju w 1966 roku, zmarł w wieku 81 lat. Uniwersytet Teksasu w El Paso (UTEP) ogłosił jego śmierć w mediach społecznościowych, upamiętniając tym samym stratę ukochanego członka swojej koszykarskiej rodziny.

Dick Myers, mierzący 180 cm obrońca z Kansas, rozpoczął swoją karierę w kolegiacie w Hutchinson Junior College, zanim w 1965 roku został zwerbowany przez kultowego trenera Dona Haskinsa. Nosił numer 40 przez cały niezwykły sezon mistrzostw, występując na boisku w 14 meczach i zdobywając średnio 0,9 punktu na mecz. Choć liczby strzelonych goli mogły go nie definiować, jego wkład w drużynę był nieoceniony, a jego kulminacją był tytuł mistrza kraju, który odbił się szerokim echem poza światem koszykówki.

Historyczne mistrzostwa

Myers był częścią zespołu, który zapisał się w historii. Pod przywództwem Haskinsa drużyna Texas Western z sezonu 1965–66 zakończyła rozgrywki z imponującym rekordem 28 zwycięstw i tylko jednej porażki. Po raz pierwszy trafili na pierwsze strony gazet, tworząc pięciu afroamerykańskich zawodników – było to bezprecedensowe posunięcie, które pomogło przyspieszyć integrację czarnych sportowców w sporcie uniwersyteckim na południu. Ta monumentalna zmiana nastąpiła zaledwie dwa lata po uchwaleniu Ustawy o prawach obywatelskich z 1964 r. i odbiła się głębokim echem, kwestionując głęboko zakorzenione normy rasowe w lekkoatletyce uniwersyteckiej. 19 marca 1966 roku zaszokowali świat sportu, pokonując Uniwersytet Kentucky, który wystawił wyłącznie białą drużynę, i zdobywając mistrzostwo kraju z wynikiem 72-65 w Cole Field House na Uniwersytecie Maryland. W tym zwycięstwie chodziło nie tylko o koszykówkę; był świadectwem postępu i nadziei.

Po ukończeniu UTEP w 1967 r. Myers zrobił karierę poza koszykówką, pracując przez dwie dekady w Farah Manufacturing, po czym w 2007 r. przeszedł na emeryturę jako wiceprezes ds. planowania i logistyki w firmie Coach Leather Inc. w Nowym Jorku. Jego osiągnięcia zawodowe były równie znaczące, jak osiągnięcia sportowe, ukazując życie pełne poświęcenia i ciężkiej pracy.

Połączenie ze Wspólnotą

Nawet po zawieszeniu tenisówek Myers nie zapomniał o swoich korzeniach. Pozostał blisko związany z UTEP, często uczęszczając na mecze, gdy Miners grali na Florydzie. Jego zaangażowanie na rzecz społeczności było również widoczne poprzez wsparcie wydarzenia „Basketball in the Barrio” w El Paso, do którego przyłączał się przez 33 lata z rzędu. Jego wkład był dokonywany po cichu i bez pragnienia uznania, co odzwierciedlało jego hojność i trwałe zaangażowanie w podnoszenie na duchu innych.

Myers został także uhonorowany przez UTEP tytułem Distinguished Alumni w zeszłym roku i świętował wraz ze swoimi kolegami z drużyny przyjęcie ich do Galerii sław Naismith w 2007 roku. Jego dziedzictwo jest nadal widoczne w historii, której był częścią, oraz w wielu życiach, z którymi się zetknął w swojej działalności zawodowej i społecznej.

Śmierć Dicka Myersa przypomina nam wszystkim o potężnych skrzyżowaniach sportu, społeczności i historii. Reprezentował nie tylko pokolenie sportowców, ale także okres w historii Ameryki, który wzywał do zmian, odwagi i jedności. Jego historia i wkład nie zostaną zapomniane, a pozostawił po sobie dziedzictwo, które inspiruje i podnosi na duchu przyszłe pokolenia.

Więcej informacji na temat tego historycznego zespołu i jego znaczenia można znaleźć na stronie Droga chwały UTEP, który stanowi kronikę podróży górników Texas Western Miners w latach 1965–66. Więcej szczegółów na temat dziedzictwa Myersa można również znaleźć w artykule Czasy El Paso oraz kompleksowy przegląd ich sezonu mistrzowskiego w dniu Wikipedia.