Ukochany artysta i patriota z Black Mountain Bobbie Carnell zmarł w wieku 91 lat

Ukochany artysta i patriota z Black Mountain Bobbie Carnell zmarł w wieku 91 lat

Barbara „Bobbie” Sue Synhoff Carnell, ukochana była mieszkanka Swannanoa Valley, zmarła 26 maja w wieku 91 lat. Jej żywy duch i kreatywność oświetlały życie otaczających ją osób, szczególnie podczas pamiętnych lat jako ciocia Samanta u boku męża Gene’a jako wujek Sam. Duet stał się znajomym widokiem na różnych wydarzeniach społecznych, podbijając serca wielu swoim patriotyzmem i urokiem. Bobbie, urodzona 16 lutego 1934 roku w Daytona Beach na Florydzie, przeżyła niezwykłą podróż życiową, która rozpoczęła się, gdy w wieku zaledwie 17 lat została koronowana na pierwszą Miss hrabstwa Volusia. Krótko po ukończeniu szkoły średniej wyszła za mąż za Gene’a Carnella – który miał zaledwie 18 lat – zanim został wcielony do wojny koreańskiej, co oznaczało początek ich 73-letniego związku, przepełnionego miłością i wzajemnym podziwem.

Trudno przeoczyć talenty artystyczne Bobbie, które w różnych formach manifestowały jej miłość do narodu. Znana ze swoich rzeźb w drewnie, malowanych kamieni i książek dla dzieci promujących życzliwość, z pewnością pozostawiła po sobie ślad. Jej córka, Virginia Carnell-Johnson, czule opisała swoją matkę jako „utalentowaną, mądrą, zabawną i piękną osobę, która nigdy nie spotkała nieznajomego”. Bobbie chciała, aby jej pamięć przypominała pamięć o pobożnej chrześcijance, która kochała Jezusa, odzwierciedlającą wartości, którymi kierowała się przez całe życie. Gene miał swoje słodkie refleksje, nazywając Bobbie „prawie idealną” i przyjaciółką wszystkich, podkreślając, że sekretem trwałego małżeństwa jest wielokrotne zakochiwanie się w tej samej osobie.

Dziedzictwo cioci Samanty

Rola Bobbie jako cioci Samanty ma znaczenie historyczne wykraczające poza lokalną społeczność. Z biegiem lat „Ciocia Samanta” stała się godnym uwagi odpowiednikiem Wujka Sama, reprezentującym ducha Ameryki w odświeżającym świetle. Postać „Ciotka Sammy” urodziła się w 1926 roku i od tego czasu ciocia Samanta ewoluowała, odzwierciedlając nastroje kulturowe i polityczne, zwłaszcza podczas ruchów wyborczych kobiet. Warto zauważyć, że ciotka Samanta po raz pierwszy zwróciła na siebie uwagę opinii publicznej w 1913 roku, wskazując na zmieniające się tendencje w reprezentacji płci w amerykańskiej polityce. Dyskusje na temat jej roli powróciły na początku XXI wieku, wskazując na trwałe znaczenie wkładu kobiet w zarządzanie i prowadzenie domu, czyli tematy, które Bobbie z pewnością ucieleśniała w swojej pracy i działaniach informacyjnych.

Zaangażowanie pary w ukazywanie tych symboli Ameryki mówi wiele. Bobbie i Gene przebrali się za ciotkę Samantę i wujka Sama około 2000 roku, wplatając się w tkankę lokalnego patriotyzmu. Ich obecność stała się synonimem uroczystości wspólnotowych, przypominając wszystkim o znaczeniu ciepła i jedności zarówno w czasach radości, jak i wyzwań, czyli tematów kluczowych dla amerykańskiego ducha. Kobiety takie jak Bobbie, podobnie jak Dolley Madison, która została Pierwszą Damą w sposób szczególny utożsamiana z amerykańską kulturą, pomogły w wyznaczaniu standardów społecznych i promowały ideały, które warto pielęgnować.

Miłe pożegnanie

Wylew miłości i pamięci wobec Bobbie Carnell odzwierciedla znaczący wpływ, jaki wywarła na życie ludzi, których dotknęła. Ze swojego domu w Black Mountain prowadziła życie pełne kreatywności i życzliwości, zawsze ucieleśniając patriotyczną esencję ciotki Samanty. W miarę jak naród w dalszym ciągu będzie honorował swoje symbole – zarówno przeszłe, jak i obecne – dziedzictwo Bobbie niewątpliwie pozostanie splecione z postaciami reprezentującymi podstawowe wartości Ameryki, takie jak wspólnota, miłość i odporność. Pamięć o jej żywotności i cieple pozostanie żywa, inspirując nowe pokolenia do niesienia tego ducha dalej.

Świętując życie Bobbie, nie zapominajmy o cudach reprezentacji, które powołała do życia. Tak jak ciocia Samanta po raz pierwszy ilustrowała rosnącą rolę kobiet w społeczeństwie, tak Bobbie aż do ostatnich dni była przykładem dumy i kreatywności. Jej podróż nadal inspiruje, przypominając nam o potężnej roli tradycji w kształtowaniu naszej tożsamości narodowej.

Więcej szczegółów na temat życia i wkładu Bobbie można znaleźć w pełnym artykule na stronie Wiadomości z Czarnej Góry, a aby głębiej zagłębić się w kontekst historyczny ciotki Samanty, zapoznaj się z analizą na stronie Barry Popik, a także symbole kulturowe na NPS.