De nieuwe begroting van New Hampshire: rijke overwinning, verminderde openbare diensten

De nieuwe begroting van New Hampshire: rijke overwinning, verminderde openbare diensten

Op 26 juni 2025 keurden de Republikeinen van het New Hampshire House en de Senaat een substantieel budget van $ 15,9 miljard voor de komende twee jaar goed, dat snel in de wet werd ondertekend door gouverneur Ayotte. Deze begroting werpt een lange schaduw over veel Granite State-families, omdat het de kosten voor mensen met een laag inkomen aanzienlijk verhoogt om belastingvoordelen te bieden aan rijkere burgers en bedrijven van buiten de staat. De implicaties van deze beslissingen zijn voelbaar in de hele staat en raken de cruciale diensten waar bewoners op vertrouwen, waaronder gezondheidszorg, huisvesting en kinderbescherming.

Het is vermeldenswaard dat deze begroting drie hoofdwetten omvat: HB 1, dat de financiële cijfers behandelt; HB 2, waarin beleidswijzigingen worden geschetst; en HB 282, dat last-minute aanpassingen omvat voor pensioenuitkeringen voor politie en brandweer, evenals financiering voor het Manchester School District. De stemmen voor deze wetsvoorstellen weerspiegelen een sterke verdeeldheid – HB 1 kwam bijvoorbeeld met 185 tegen 180 stemmen voorbij, wat een vurige verdeeldheid in de partijlijnen aantoont, waarbij 185 Republikeinen het steunden, terwijl de oppositie kwam van 18 Republikeinen en 161 Democraten. Op dezelfde manier zagen HB 2 en HB 282 de Republikeinen grotendeels vóór, terwijl de Democraten hun stem verhieven tegen het bestedingsplan.

Onderwijs onder de loep

Onderwijsfinanciering is een bijzonder actueel onderwerp, aangezien de begroting een enorme bezuiniging van $35 miljoen (20%) op het universitaire systeem van New Hampshire omvat, waardoor de totale financiering op $164 miljoen komt – het op één na hoogste collegegeld in de staat. Studenten uit New Hampshire worden nu geconfronteerd met een duizelingwekkend collegegeldbedrag van $ 17.019, terwijl studenten van buiten de staat $ 33.850 moeten betalen.

In lijn met deze ontwikkelingen ondergaat het schoolvoucherprogramma van New Hampshire opmerkelijke veranderingen, waaronder een verhoging van de financiering met $27 miljoen, of 45%, tot een totaal van $87,3 miljoen. Het grote nieuws? De inkomenslimiet voor dit programma wordt afgeschaft, waardoor deelname mogelijk is ongeacht het gezinsinkomen. Opvallend is dat 64% van degenen die vouchers gebruikten voorheen een thuisonderwijs- of particuliere schoolachtergrond had, waarbij een opvallende 90% van de middelen van het programma naar religieus aangesloten scholen werd gesluisd – een zorgwekkende afleiding van openbare onderwijsfondsen, zoals benadrukt door veel voorstanders van onderwijs.

Vooruitgang van de granietstaat meldde dat het Huis op 8 februari 2024 te maken kreeg met een verhit debat over maatregelen gericht op het uitbreiden van de privatisering van scholen. Twee wetsvoorstellen, HB 1561 en HB 1634, waren gericht op ingrijpende veranderingen in de geschiktheid, maar werden met krappe stemmen verworpen, wat blijk gaf van sterke publieke tegenstand. Van de 970 stemmen die tegen HB 1561 waren, steunden er slechts 48.

Financieringsproblemen

De implicaties van dit onderwijsbeleid zijn diepgaand. Naarmate de begrotingsverschuivingen voor schoolvouchers voortduren, wijzen de prognoses erop dat er voor het schooljaar 2023-2024 mogelijk meer dan 24 miljoen dollar van openbare scholen zou kunnen worden overgeheveld, een cijfer dat de eerdere begrotingsschattingen ver overtreft. Nu de universele schoolvouchers naar verwachting jaarlijks meer dan 105 miljoen dollar zullen kosten, zal de financiële last voor de belastingbetalers in New Hampshire ongetwijfeld toenemen.

Uit gegevens blijkt daarentegen dat de meerderheid van de ontvangers van vouchers (77%) al was ingeschreven bij particuliere instellingen of thuisonderwijs kreeg, wat vragen oproept over de effectiviteit van deze programma's. Zoals vermeld in een ander rapport van Hogere NH bereiken zou de staat te maken kunnen krijgen met een duizelingwekkende uitstroom van ongeveer 102 miljoen dollar per jaar als alle particuliere en thuisonderwijsstudenten zouden kiezen voor schoolvouchers.

En terwijl al deze discussies over onderwijsfondsen zich ontvouwen, worstelt New Hampshire ook met dringende huisvestingsbehoeften. Met bijna 90.000 woningen die tegen 2040 nodig zijn en de gemiddelde huizenprijs schommelt op $513.000, omvat de onlangs goedgekeurde begroting helaas geen nieuwe investeringen in woningontwikkelingsprogramma's. Gecombineerd met de stijgende energiekosten als gevolg van de afhankelijkheid van aardgas – 35% hoger dan het nationale gemiddelde – zorgt de begroting ervoor dat veel inwoners van New Hampshire zich zorgen maken over de toekomst.

Terwijl de kiezers van New Hampshire door deze veranderingen navigeren, kan men zich niet anders dan afvragen: wat is de toekomst voor het onderwijs en de essentiële diensten in de staat? De debatten over schoolfinanciering, collegegeldverhogingen en economische verschillen zijn nog maar net begonnen en werpen licht op diepgewortelde kwesties die doordachte overweging en actie vereisen.