Jacksonville-bijeenkomsten roepen de VS op om de aanvallen op Iran te beëindigen

Jacksonville-bijeenkomsten roepen de VS op om de aanvallen op Iran te beëindigen

Op 28 juni weergalmden de straten van Jacksonville, Florida, van de gezangen van leden van de gemeenschap die zich verzamelden tegen Amerikaanse militaire acties in Iran. Georganiseerd door het Jacksonville Palestine Solidarity Network (JPSN), verzamelden meer dan 100 demonstranten zich in Memorial Park voor een protest genaamd “Handen af ​​van Iran!” met Palestijnse vlaggen die trots zwaaien te midden van een zee van stemmen die oproepen tot vrede.

Tijdens de mars, die begon in Riverside, droegen deelnemers spandoeken en betuigden zij hun solidariteit met het Iraanse volk. Een lid van de Jacksonville Students for a Democratic Society (SDS) sprak hartstochtelijk tijdens het evenement en sprak zijn steun uit voor de steun van Iran aan het Palestijnse verzet. Deze solidariteit weerspiegelt een groeiend sentiment onder basisorganisaties, zoals verwoord in Vecht terug nieuws.

Gezangen voor verandering

Terwijl de demonstranten zich verplaatsten, stopten ze bij het Cummer Museum, een locatie die kritiek kreeg vanwege het verbreken van de banden met de Duval Folx-groep vanwege hun Palestijnse belangenbehartiging. Demonstranten uitten hun ongenoegen door middel van boegeroep gericht tegen het museum, waarbij ze de lokale spanning rond de aanhoudende humanitaire crisis in Gaza benadrukten. “VS uit het Midden-Oosten!” werd een strijdkreet toen de mars zich voortzette richting de Riverside Arts Market, waar hun vastberadenheid niet wankelde.

Shayne Tremblay van JPSN onderstreepte de verschrikkelijke realiteit waarmee degenen in Gaza worden geconfronteerd, en koppelde de Amerikaanse militaire steun rechtstreeks aan de escalerende acties van Israël tegen Iran. Bryce Ryan Delany haalde ook de krantenkoppen tijdens dit protest, waarbij hij zich specifiek richtte op de stroom van door de VS gemaakte wapens vanuit de lokale haven van Jacksonville, JaxPort, naar het conflict. Hun roep om actie vindt weerklank in een klimaat vol politieke uitdagingen en morele urgentie.

De bredere context

De onrust beperkt zich niet tot Jacksonville. In het hele land braken protesten uit in steden als Los Angeles, New York en de hoofdstad, naar aanleiding van het controversiële bevel van president Donald Trump voor gerichte aanvallen op drie Iraanse nucleaire installaties. Slechts enkele dagen voor de bijeenkomst in Jacksonville, op 22 juni, begonnen de demonstraties aan kracht te winnen, waarbij groepen als de Partij voor Socialisme en Bevrijding en de ANSWER Coalition pleitten tegen verdere militaire interventie in Iran, zoals gerapporteerd door VS vandaag.

Bezorgdheid over de gevolgen van de Amerikaanse steun voor Israël is door de organisatoren in het hele land geuit. De protesten vallen samen met beschuldigingen dat Amerikaanse wapenleveranties de conflicten in de regio verergeren. Een opmerkelijk punt dat naar voren komt in de discussies over deze kwestie is de historische context van Israëls agressieve houding tegenover buurlanden die een uitdaging vormen voor de westerse belangen, zoals uitgewerkt door het Jacksonville Palestine Solidarity Network in hun verklaring over de recente escalatie.

Vooruitkijken

De roep om vrede uit Jacksonville weerspiegelt een groeiend bewustzijn en bezorgdheid over de rol van de VS in conflicten in het Midden-Oosten. Nu de spanningen voortduren en de Israëlische regering onlangs onder zwakke rechtvaardigingen aanvallen heeft gelanceerd, zien velen dit als een cruciaal moment. De mars in Jacksonville was slechts een van de vele, met een nationale ‘Stop de oorlog tegen Iran’-demonstratie gepland voor dezelfde dag in Washington D.C., waar een verenigd front werd getoond tegen verdere Amerikaanse militaire agressie.

In de toekomst dienen de stemmen van degenen die zich in Memorial Park hebben verzameld, als herinnering aan het verlangen van de gemeenschap naar een vreedzamere betrokkenheid bij mondiale aangelegenheden. Bij elk gezang van “Handen af ​​van Iran!” het is duidelijk dat de vraag naar gerechtigheid en solidariteit alleen maar sterker zal worden.