Οι αγρότες της Φλόριντα καταπολεμούν νέους κανόνες που θα μπορούσαν να σκοτώσουν τις μικρές επιχειρήσεις πουλερικών

Οι αγρότες της Φλόριντα καταπολεμούν νέους κανόνες που θα μπορούσαν να σκοτώσουν τις μικρές επιχειρήσεις πουλερικών

Στα καταπράσινα χωράφια της βορειοδυτικής Φλόριντα, μικροί πτηνοτρόφοι αντιμετωπίζουν μια πιθανή καταιγίδα. Οι προτεινόμενες αλλαγές από το Υπουργείο Γεωργίας και Υπηρεσιών Καταναλωτών της Φλόριντα (FDACS) σχετικά με την πώληση πουλερικών θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν τον τρόπο λειτουργίας αυτών των παραγωγών. Οι νέοι κανόνες θα επαναπροσδιορίσουν τα «ντυμένα πουλερικά», απαιτώντας από τους αγρότες να πωλούν κοτόπουλα με το κεφάλι, τα πόδια και τα εσωτερικά τους όργανα ανέπαφα. Αυτή η στροφή έχει προκαλέσει ανησυχία στους ντόπιους αγρότες που φοβούνται για τα προς το ζην.

«Απλώς δεν είναι πρακτικό», λέει η Linda Glenny, μια μικρή παραγωγός πουλερικών. Η πρόταση αποκλίνει από τα πρότυπα του USDA, τα οποία επιτρέπουν επί του παρόντος να πωλούνται ολόκληρα πουλιά με αφαιρεμένα το κεφάλι, τα όργανα και τα πόδια. Ως έχει, ο προτεινόμενος κανόνας θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τους αγρότες που επεξεργάζονται 20.000 ή λιγότερα πτηνά ετησίως, αφήνοντάς τους να προσπαθούν να προσαρμόσουν τις δραστηριότητές τους ή κινδυνεύουν να χάσουν πελάτες. Επιπλέον, οι μεγαλύτερες εμπορικές εταιρείες πουλερικών θα συνεχίσουν να παρακάμπτουν αυτούς τους κανονισμούς, προσθέτοντας αλάτι στις πληγές των μικρών παραγωγών.

Οικιακές φάρμες στο χείλος

Η αυξανόμενη τάση της εκτροφής και της πώλησης κοτόπουλων στο σπίτι στη Βορειοδυτική Φλόριντα έχει γίνει ολοένα και πιο δημοφιλής. Οι αγρότες χρειάζονται συνήθως μια κρατική άδεια εκτροφής πουλερικών και αυγών, η οποία τους επιτρέπει να πωλούν απευθείας στους καταναλωτές, ενώ τηρούν συγκεκριμένα πρότυπα υγείας. Ωστόσο, ο μεταβαλλόμενος ορισμός για τα ντυμένα πουλερικά εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την επιβίωση αυτών των μικρών επιχειρήσεων. Οι επικριτές λένε ότι ο νέος κανόνας θα αποτρέψει τους πελάτες που προτιμούν τα προετοιμασμένα κοτόπουλα χωρίς το χάος των κεφαλιών και των σπλάχνων.

Ο Charles Swartz, ένας αγρότης με 250 ωοτόκες κότες, πάπιες και γαλοπούλες στο Century, επανέλαβε αυτές τις ανησυχίες, επισημαίνοντας ότι ο κανόνας θα μπορούσε να αποξενώσει τους πελάτες. «Αυτό είναι ανθυγιεινό και παράλογο», υποστήριξε. Επί του παρόντος, για να συνεχίσουν να ντύνουν τα κοτόπουλα με τρόπο που θεωρείται αποδεκτός, οι μικροκαλλιεργητές θα χρειάζονταν υψηλότερη άδεια επεξεργασίας τροφίμων, η οποία συνεπάγεται κόστος και απαιτήσεις παρόμοιες με αυτές που αντιμετωπίζουν οι μεγάλοι εμπορικοί παραγωγοί. Για πολλούς αυτό είναι μια οικονομική αδυναμία.

Μέσα στον σάλο, ο εκπρόσωπος του FDACS Aaron Keller επιμένει ότι υπήρξε παρεξήγηση γύρω από τον προτεινόμενο κανόνα. Βρίσκονται στη διαδικασία αναδιατύπωσής του βάσει σχολίων και σχεδιάζουν να ανακοινώσουν μια δημόσια ακρόαση για να συζητήσουν τις αναθεωρήσεις. Οι αγρότες ενθαρρύνονται να συμμετάσχουν στη συζήτηση, η οποία θα πραγματοποιηθεί μετά τη λήξη της περιόδου δημοσίων σχολίων. Οι αλλαγές επηρεάζουν κυρίως όσους αγοράζουν απευθείας από τις τοπικές φάρμες, αφήνοντας ανεπηρέαστους τους αγοραστές των παντοπωλείων.

Προκλήσεις για την ασφάλεια των τροφίμων και τη ρύθμιση

Η προσπάθεια για αυτές τις αλλαγές δεν είναι αβάσιμη, ειδικά υπό το φως των πρόσφατων πρωτοβουλιών του USDA που επικεντρώνονται στην ασφάλεια των τροφίμων. Όπως αναφέρεται από το Reason, το USDA στοχεύει στη μείωση της σαλμονέλας στα πουλερικά, στοχεύοντας συγκεκριμένους ορότυπους υψηλής μολυσματικότητας κατά τη φρενίτιδα της περιόδου των εορτών. Αυτός ο προτεινόμενος κανόνας, ωστόσο, θέτει το σκηνικό για προκλήσεις, καθώς οι μικρότεροι μεταποιητές κρέατος αναμένουν σημαντικό κόστος συμμόρφωσης που μπορούν να απορροφήσουν πιο εύκολα μεγαλύτερες εταιρείες όπως η Tyson και η Perdue.

Κατά συνέπεια, πολλοί μικρότεροι μεταποιητές πουλερικών μπορεί να εξετάσουν το ενδεχόμενο να σταματήσουν την αποδοχή των κοτόπουλων από τους μικρούς κτηνοτρόφους. Αυτή η αλλαγή εγείρει πιεστικά ερωτήματα σχετικά με το μέλλον των τοπικών συστημάτων τροφίμων και την ασφάλεια των τροφίμων. Χωρίς ισορροπία στη ρύθμιση, οι μικροκαλλιεργητές ενδέχεται να αποσπαστούν από μια αγορά που βοήθησαν να δημιουργηθεί.

Συμπερασματικά, το εξελισσόμενο τοπίο της νομοθεσίας για τα πουλερικά στη Φλόριντα θέτει ένα σοβαρό δίλημμα για τους μικρούς αγρότες. Καθώς πλοηγούνται σε αυτούς τους προτεινόμενους κανόνες, η μοίρα πολλών τοπικών αγροκτημάτων κρέμεται στην ισορροπία, ανάλογα με τις αποφάσεις που λαμβάνονται από το FDACS και τη δέσμευσή τους να ακούσουν τις φωνές των πληγέντων. Η δημόσια ακρόαση για τον αναδιατυπωμένο κανόνα μπορεί να είναι η καλύτερη ευκαιρία για να βρουν μια μέση λύση που να διατηρεί τη ζωτικότητα των μικρών πτηνοτροφείων της Φλόριντα, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την ανάγκη για ασφάλεια των τροφίμων.