Boeren in Florida bestrijden nieuwe regels die de dood van kleine pluimveebedrijven kunnen betekenen

Boeren in Florida bestrijden nieuwe regels die de dood van kleine pluimveebedrijven kunnen betekenen

In de weelderige velden van Noordwest-Florida worden kleine pluimveehouders geconfronteerd met een potentiële storm. Voorgestelde wijzigingen van het Florida Department of Agriculture and Consumer Services (FDACS) met betrekking tot de verkoop van pluimvee kunnen de manier waarop deze producenten opereren opnieuw vormgeven. De nieuwe regels zouden ‘gekleed pluimvee’ opnieuw definiëren, waarbij boeren worden verplicht kippen te verkopen met intacte kop, poten en inwendige organen. Deze verschuiving heeft tot bezorgdheid geleid onder lokale boeren, die vrezen voor hun levensonderhoud.

“Het is gewoon niet praktisch”, zegt Linda Glenny, een kleine pluimveeproducent. Het voorstel wijkt af van de USDA-normen, die momenteel toestaan ​​dat hele vogels worden verkocht zonder kop, organen en poten. In zijn huidige vorm zou de voorgestelde regel een negatieve impact kunnen hebben op boeren die jaarlijks 20.000 of minder vogels verwerken, waardoor ze hun activiteiten moeten aanpassen of het risico lopen klanten te verliezen. Bovendien zullen grotere commerciële pluimveebedrijven deze regelgeving blijven omzeilen en zout aan de wonden van kleine producenten toevoegen.

Home Boerderijen aan de Brink

De groeiende trend van het thuis fokken en verkopen van kippen in Noordwest-Florida is steeds populairder geworden. Boeren hebben doorgaans een door de staat beperkte vergunning voor de pluimvee- en eierhouderij nodig, waardoor ze rechtstreeks aan consumenten kunnen verkopen en tegelijkertijd aan specifieke gezondheidsnormen moeten voldoen. De veranderende definitie van gekleed pluimvee leidde echter tot ernstige zorgen over het voortbestaan ​​van deze kleine bedrijven. Critici zeggen dat de nieuwe regel klanten zou afschrikken die de voorkeur geven aan kant-en-klare kippen zonder de rommel van koppen en ingewanden.

Charles Swartz, een boer met 250 legkippen, eenden en kalkoenen in Century, herhaalde deze zorgen en wees erop dat de regel klanten van zich zou kunnen vervreemden. ‘Dit is onhygiënisch en onlogisch’, betoogde hij. Om kippen te blijven kleden op een manier die aanvaardbaar wordt geacht, zouden kleine boeren momenteel een hogere vergunning voor voedselverwerking nodig hebben, wat kosten en eisen met zich meebrengt die vergelijkbaar zijn met die van grote commerciële producenten. Voor velen is dit een financiële onmogelijkheid.

Te midden van het tumult benadrukt FDACS-woordvoerder Aaron Keller dat er sprake is van een misverstand rond de voorgestelde regel. Ze zijn bezig het te herformuleren op basis van feedback en zijn van plan een openbare hoorzitting aan te kondigen om de herzieningen te bespreken. Boeren worden aangemoedigd om deel te nemen aan de discussie, die zal plaatsvinden nadat de publieke commentaarperiode is afgelopen. De veranderingen zijn vooral van invloed op degenen die rechtstreeks bij lokale boerderijen kopen, waardoor het winkelend publiek in de supermarkt onaangetast blijft.

Voedselveiligheid en regelgevingsuitdagingen

De drang naar deze veranderingen is niet ongegrond, vooral in het licht van recente USDA-initiatieven gericht op voedselveiligheid. Zoals gerapporteerd door Reason, streeft de USDA ernaar salmonella bij pluimvee terug te dringen, door zich te richten op specifieke serotypen met een hoge virulentie tijdens de vakantieperiode. Deze voorgestelde regel zorgt echter voor uitdagingen, aangezien kleinere vleesverwerkers aanzienlijke nalevingskosten verwachten die grotere bedrijven als Tyson en Perdue gemakkelijker kunnen absorberen.

Als gevolg hiervan zouden veel kleinere pluimveeverwerkers kunnen overwegen om de acceptatie van kippen van kleine boeren stop te zetten. Deze verschuiving roept prangende vragen op over de toekomst van lokale voedselsystemen en voedselveiligheid. Zonder evenwicht in de regelgeving zouden kleine boeren uit de markt kunnen worden gedrukt die zij mede tot stand hebben gebracht.

Concluderend kan worden gesteld dat het evoluerende landschap van pluimveeregulering in Florida een ernstig dilemma voor kleine boeren vormt. Terwijl ze door deze voorgestelde regels navigeren, staat het lot van veel lokale boerderijen op het spel, afhankelijk van de beslissingen van de FDACS en hun inzet om naar de stemmen van de getroffenen te luisteren. De openbare hoorzitting over de herformuleerde regel zou wel eens hun beste kans kunnen zijn om een ​​middenweg te vinden die de vitaliteit van de kleine pluimveebedrijven in Florida behoudt en tegelijkertijd de behoefte aan voedselveiligheid aanpakt.