Honger en armoede: een groeiende bedreiging voor de Nigeriaanse veiligheidscrisis

Honger en armoede: een groeiende bedreiging voor de Nigeriaanse veiligheidscrisis

In Nigeria doemt een substantiële dreiging op in het veiligheidslandschap, in de vorm van honger en armoede. Mallam Nuhu Ribadu, een belangrijke adviseur van president Bola Tinubu op het gebied van veiligheidskwesties, stelt dat deze dringende kwesties niet alleen maar economische ontberingen zijn; ze zijn katalysatoren voor onrust en geweld in het hele land. De regering heeft stappen ondernomen om deze uitdagingen te bestrijden, met name door de lancering van het Renewed Hope Agricultural Mechanization Programme, waarbij 2.000 tractoren in Abuja werden geïntroduceerd om de landbouwsector nieuw leven in te blazen.

Ribadu benadrukte dat voedselonzekerheid rechtstreeks verband houdt met misdaad en desintegratie van de gemeenschap. Tijdens het 14e veiligheidsbewustzijnsseminarie in Abuja concentreerde het thema zich op de strijd tegen honger en armoede als integraal onderdeel van het handhaven van de vrede en het bevorderen van de ontwikkeling in Nigeria. De Chef Defensiestaf, generaal Christopher Musa, herhaalde deze gevoelens en waarschuwde voor het steeds alarmerender verband tussen onveiligheid en economische achteruitgang als gevolg van voedseltekorten.

Gemeenschapsstrijd en veerkracht

In het hart van de staat Taraba worstelen de lokale gemeenschappen van Mungalalau en Mungadosa met de nasleep van botsingen tussen boeren en herders, die honderden mensen op de vlucht hebben gejaagd en tot het tragische verlies van meer dan veertig levens hebben geleid. Bewoners beschrijven een omgeving vol angst, waarbij velen, zoals Karim, voor veiligheid naar stedelijke gebieden vluchten. De lokale veiligheidstroepen zijn overbelast, waardoor gemeenschappen zich kwetsbaar en onbeschermd voelen. Uit rapporten blijkt dat maar liefst 1.700 mensen hun toevlucht hebben gezocht in een basisschool vanwege het geweld, dat ze in precaire omstandigheden leven en hun bezittingen zijn kwijtgeraakt te midden van de chaos.

De gouverneur van Taraba, Agbu Kefas, heeft beloofd in te grijpen en benadrukt de noodzaak van verhoogde veiligheidsmaatregelen om de vrede en veiligheid in de onrustige regio’s te herstellen. Ondertussen benadrukken lokale leiders dat een grotere aanwezigheid van wetshandhavers essentieel is om de schijn van normaliteit te herwinnen.

Een bredere kijk op voedselonzekerheid

Voedselonzekerheid, waar miljoenen mensen wereldwijd last van hebben, komt voort uit verschillende factoren, waaronder armoede, conflicten, klimaatverandering en gebrek aan toegang tot hulpbronnen. Economische neergang en gezondheidscrises, zoals de COVID-19-pandemie, hebben deze uitdagingen nog verergerd, waardoor steeds meer mensen honger en wanhoop tegemoet gaan. Zoals benadrukt door Wicked 7, schetsen de statistieken een grimmig beeld: ruim 700 miljoen mensen waren in 2022 ondervoed, een drastische stijging ten opzichte van voorgaande jaren, deels toe te schrijven aan conflictgerelateerde verstoringen in de voedselproductie en -distributie.

• Poverty: Limited financial resources hinder access to nutritious food.
• Conflict and Violence: Armed conflicts disrupt food production and access.
• Economic Shocks: Crises affect food prices and income, making food less affordable.
• Climate Change: Extreme weather events negatively impact crop yields.

Dr. Cary Fowler, een speciale gezant voor voedselzekerheid, vestigt de aandacht op de dringende noodzaak om de mondiale voedselsystemen te verbeteren, vooral gezien de groeiende uitdagingen van klimaatverandering en ontoereikende landbouwinvesteringen. Hij waarschuwt dat we tegen 2050 de voedselproductie wellicht met 50-60% moeten verhogen om gelijke tred te kunnen houden met de groeiende bevolking. Het is een hele opgave, die niet alleen in Nigeria, maar wereldwijd moet worden aangepakt.

Terwijl Nigeria met deze kwesties worstelt, wordt de onderlinge verbondenheid van voedselzekerheid en nationale stabiliteit steeds duidelijker. De maatregelen die de regering heeft genomen, naast de roep van de gemeenschap om meer veiligheid en landbouwontwikkeling, duiden op een cruciaal kruispunt voor de natie. Zullen deze inspanningen voldoende zijn om de twee bedreigingen van honger en onrust af te wenden? Alleen de tijd zal het leren.