Moeder Perry: een erfenis van moed en verandering in het onderwijs in Napels

Moeder Perry: een erfenis van moed en verandering in het onderwijs in Napels

Annie Mae Perry, liefkozend bekend als ‘Mother Perry’, heeft haar nalatenschap geëtst in het weefsel van Collier County, Florida, waar ze meer dan zes decennia heeft gewoond. Geboren op 18 februari 1910 in Monticello, werd ze ter wereld gebracht door haar grootmoeder, een vroedvrouw. Ze groeide op in een gezin met vijf kinderen en ging naar een gescheiden school waar haar vader als leraar diende, wat de realiteit van rassenscheiding tijdens haar vormingsjaren onderstreepte. Het was in deze omgeving dat Perry veerkracht en het belang van gemeenschap leerde.

Op slechts 16-jarige leeftijd trouwde Perry met Willie Lee Perry, en samen vierden ze 73 jaar huwelijk tot zijn overlijden in 1999. Nadat ze in 1947 naar Napels was verhuisd, begon ze op het veld te werken en tomaten te plukken voor $ 5 per dag. Haar betrokkenheid bij haar gemeenschap werd groter toen ze vroedvrouw werd en in een periode van 25 jaar 514 baby's ter wereld bracht in een gebied dat werd gekenmerkt door schaarse medische middelen. Pearl Dixon, de dochter van Perry, dacht na over de ervaringen van haar moeder en herinnerde zich het gescheiden schoolsysteem waarin zwarte en blanke studenten bij verschillende bushaltes wachtten. Deze realiteit was een sterke herinnering aan de raciale kloof die niet alleen het onderwijs beïnvloedde, maar ook de essentie van het gemeenschapsleven. Naples News vertelt hoe Perry’s reis door segregatie en haar toewijding aan haar medeburgers opnieuw definieerden wat het betekende om een ​​veranderingsagent in haar gemeenschap te zijn.

Een erfenis van onderwijs en belangenbehartiging

De strijd voor gelijkheid in het onderwijs was doorgedrongen in het leven van Annie Mae Perry en weerspiegelde bredere nationale gebeurtenissen die het landschap van gesegregeerd onderwijs vorm gaven. Tussen de burgeroorlog en de oprichting van de burgerrechtenbeweging werden Afro-Amerikanen geconfronteerd met opvallende verschillen in onderwijskansen. Ondanks de belofte van het 14e amendement van ‘gelijke gerechtigheid onder de wet’, legitimeerde de uitspraak van het Hooggerechtshof in de zaak Plessy v. Ferguson in 1896 de rassenscheiding en vestigde de ‘afzonderlijke maar gelijke’ doctrine. Scholen voor zwarte kinderen hadden systematisch ondergefinancierd en slecht gefinancierd, waardoor ze vaak lange afstanden moesten lopen naar hun overvolle klaslokalen zonder adequate voorzieningen. NMAAHC benadrukt deze onrechtvaardigheden en merkt op hoe ze dienden als verzamelpunt voor Afro-Amerikaanse leiders die gedurende de 20e eeuw op zoek waren naar verandering.

In 1967, toen de scholen in Collier County werden opgeheven, stapte Perry over naar het werken als bewaarder op de Naples High School, waar hij uit de eerste hand getuige was van de veranderingen die haar gemeenschap onderging. De oprichting van de plaatselijke NAACP-afdeling in 1975 vormde een erkenning van haar toewijding en inspanningen om de omstandigheden voor haar leeftijdsgenoten te verbeteren. Ze bleef een centrale figuur in het pleiten voor gelijkheid in het onderwijs en daarbuiten, met gevolgen voor generaties studenten.

Ter herinnering aan de George Washington Carver High School

De geschiedenis van het onderwijs in Napels, vooral voor zwarte studenten, is onlangs in beeld gekomen met de eerste belangrijke reünie van alumni van de George Washington Carver High School, de enige volledig zwarte middelbare school in het gebied, operationeel van 1959 tot 1968. Alumni hebben dit evenement georganiseerd na een mislukte poging in 1981, waarmee ze hebben aangetoond hoe duurzaam deze banden van gemeenschap en gedeelde ervaring zijn. Door gebruik te maken van sociale media, waaronder een speciale Facebook-pagina, verwachten de organisatoren een opkomst van 60-70 deelnemers uit de River Park-gemeenschap, een indrukwekkende bijeenkomst gezien de historisch kleine afstudeerklassen. Naples News benadrukt dat veel studenten geen andere opties hadden, vaak ofwel naar de Dunbar High School in Fort Myers reisden, ofwel al eerder stopten met studeren. Carver's vestiging.

De sportteams van Carver Rams stonden trots tegenover hun collega's van andere scholen, hoewel studenten van de Naples High School tot 1968 uitgesloten waren van het bijwonen van deze spelen. Deze reünie hoopt de bijdragen van vroege docenten als Herb Cambridge, een van Carver's eerste leraren, te eren en een geschiedenis te reconstrueren die vaak over het hoofd wordt gezien. Organisatoren staan ​​voor de uitdaging om dit verhaal samen te stellen, aangezien veel gegevens in de loop van de tijd verloren zijn gegaan. Ze streven ernaar ervoor te zorgen dat jongere generaties de betekenis van deze geschiedenis en de aanhoudende gevolgen van segregatie voor hun gemeenschap begrijpen.

Zowel het leven van Annie Mae Perry als de erfenis van de George Washington Carver High School dienen als krachtige herinneringen aan de strijd waarmee we te maken hebben en de veranderingen die zijn bereikt in het streven naar gelijkheid in het onderwijs. Samen belichten ze de voortdurende strijd voor gerechtigheid en het belang van herdenking bij het vormgeven van de toekomst.