Zmieniający się krajobraz Afryki: ważne aktualizacje 4 lipca 2025 r.!

Zmieniający się krajobraz Afryki: ważne aktualizacje 4 lipca 2025 r.!

Kiedy znajdujemy się w obliczu dynamicznych zmian w Afryce, jasne jest, że na całym kontynencie mają miejsce znaczące zmiany. Dziś, 4 lipca 2025 r., jasne są wieści z Gwinei Równikowej, w których dwóch południowoafrykańskich inżynierów zostało wreszcie zwolnionych po ponad dwóch latach spędzonych w areszcie. Wydarzenie to odzwierciedla trwające przemiany polityczne i powoli zmieniający się krajobraz w zakresie sprawowania rządów i praw człowieka.

Nigeria również znajduje się w centrum uwagi, a niedawny wybór szefa Komisji Praw Człowieka na szefa sieci w Afryce Zachodniej jest sygnałem obietnicy reform. Komisja wyborcza Nigerii otrzymała kilkanaście nowych wniosków dla partii politycznych, co sugeruje, że scena polityczna staje się coraz bardziej zatłoczona i tętniąca życiem. Napływ ten mógłby ożywić procesy demokratyczne, choć budzi również obawy dotyczące stabilności i sprawowania rządów.

Cyberprzestępczość i prawa człowieka: globalna rozmowa

Chociaż te zmiany dają nadzieję, wyłania się bardziej otrzeźwiający problem – cyberprzestępczość i jej konsekwencje dla praw człowieka. Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko cyberprzestępczości, przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 24 grudnia 2024 r., budzi zarówno nadzieje, jak i obawy. Jako pierwszy tego typu globalny traktat ma na celu zwalczanie przestępstw cybernetycznych poprzez wzmocnienie współpracy międzynarodowej. Jednakże, GCHPrawa człowieka donosi, że Konwencja może w sposób niezamierzony narazić obrońców praw człowieka i dziennikarzy na niebezpieczeństwo poprzez przyznanie nadmiernych uprawnień państwom, szczególnie w reżimach autorytarnych.

Krytycy argumentują, że szerokie definicje zawarte w tym traktacie wiążą się z potencjalną cenzurą i prześladowaniami politycznymi. Brak solidnych zabezpieczeń dotyczących transgranicznego gromadzenia danych budzi alarm w związku z możliwym nadmiernym wysiłkiem rządu. W miarę jak Konwencja przygotowuje się do otwarcia do podpisu w Hanoi w 2025 r., nadal utrzymują się obawy co do jej skuteczności w ochronie praw.

Trwające negocjacje i wątpliwości

Negocjacje wokół tego traktatu nie przebiegały gładko. Wiadomości ONZ podkreśla, że ​​dyskusje trwające od pięciu lat, a podczas ostatniego spotkania, które odbyło się w lutym 2024 r., nie doprowadziły do ​​osiągnięcia konsensusu w sprawie zrównoważenia bezpieczeństwa z prawami człowieka. Raman Jit Singh Chima z Access Now wskazuje na konieczność skupienia się na „podstawowej cyberprzestępczości”, przestrzegając jednocześnie przed zbyt szerokim traktatem, który mógłby karać za sprzeciw wobec rządów, co przypomina o delikatnej równowadze potrzebnej w ochronie swobód obywatelskich.

Nastrój w tych pokojach negocjacyjnych został opisany jako „ponury”, co wskazuje, że aspiracje dotyczące sfinalizowanego porozumienia pozostają właśnie takie – aspiracje. W głosach społeczeństwa obywatelskiego powtarza się pogląd, że bez bardziej rygorystycznych standardów praw człowieka zaufanie do egzekwowania prawa i skuteczność traktatu mogą zostać zagrożone.

Obserwując rozwój tych wydarzeń, podwójne narracje nadziei i ostrożności w Afryce w dalszym ciągu na siebie oddziałują. Uwolnienie południowoafrykańskich inżynierów i procesy reform w Nigerii ilustrują kontynent dążący do postępu. Jednak równolegle w globalnym dyskursie wokół Konwencji ONZ przeciwko cyberprzestępczości zadawane są trudne pytania dotyczące ochrony praw podstawowych w obliczu nowych wyzwań.

Jest to zachowanie równowagi, a gdy zajmiemy się tymi kwestiami, można powiedzieć coś na temat utrzymywania dialogu przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony praw jednostek, szczególnie w przypadku osób znajdujących się w trudnej sytuacji.