Cubaanse ex-kaper wordt geconfronteerd met deportatie: een strijd van twintig jaar in Amerika

Cubaanse ex-kaper wordt geconfronteerd met deportatie: een strijd van twintig jaar in Amerika

Adermis Wilson Gonzales, een Cubaanse man van 56 jaar, bevindt zich in een precaire situatie omdat hij het risico loopt te worden gedeporteerd nadat hij bijna twintig jaar achter de tralies heeft gezeten wegens het kapen van een vliegtuig. Door een speling van het lot is zijn leven rond nadat hij een zware straf heeft uitgezeten die begon in 2003 toen hij de controle over een Antonov 24-vliegtuig overnam van Cubana Airlines, met de bedoeling Miami te bereiken. Toch dwongen brandstoftekorten een noodlanding terug in Havana. Zoals gerapporteerd door Havana-tijden De daaropvolgende onderhandelingen onder leiding van de Cubaanse leider Fidel Castro maakten de vrijlating van 22 doodsbange passagiers mogelijk voordat Wilson door Amerikaanse straaljagers naar Key West werd geëscorteerd en zich bij de landing aan de autoriteiten overgaf.

Wilsons leven nam een ​​nieuwe wending toen hij in 2021 uit de gevangenis werd vrijgelaten. Tijdens zijn opsluiting leerde hij niet alleen Engels, maar behaalde hij ook een diploma burgerlijk ingenieur aan de Universiteit van Pennsylvania, waarbij hij een master in logistiek van de Universiteit van North Carolina aan zijn diploma toevoegde. In een oprechte uitdrukking heeft hij zijn wens overgebracht om iets terug te geven aan zijn Cubaanse gemeenschap. De realiteit sloeg echter opnieuw toe toen hij na zijn vrijlating zijn wettelijke status in de Verenigde Staten verloor, waardoor hij op ramkoers kwam met de immigratiewetgeving.

Een tweede telefoontje van ICE

Op 29 juni arresteerde de Amerikaanse Immigration and Customs Enforcement (ICE) Wilson in zijn huis in Houston. Zijn zus, Yolaine Wilson, sprak hem kort na zijn arrestatie, wat ze gedetailleerd beschreef in een gesprek dat ze tijdens zijn verwerking hoorde. Ze uitte haar verwarring en wanhoop en benadrukte dat terugkeren naar Cuba eenvoudigweg geen optie voor hem was. Deze situatie heeft niet alleen zijn familie gealarmeerd, maar ook de bredere Cubaanse diasporagemeenschap, die zich zorgen maakt over de gevolgen van zijn verleden. Uit rapporten blijkt dat Wilson werd vastgehouden in een faciliteit in Montgomery, Texas, te midden van een omgeving van verhoogde immigratiehandhaving onder de regering van president Trump.

Yolaine hoorde een ICE-officier suggereren dat deportatie naar Mexico mogelijk op het spel stond voor haar broer, in navolging van een trend waarbij recente deportaties van Cubanen naar Mexico zijn verschoven. Deze stap heeft de wenkbrauwen doen fronsen, vooral gezien de complicaties rond Wilsons gezondheid: hij kampt met verlamming van de benen, hoge bloeddruk en hartproblemen. Velen in de gemeenschap twijfelen aan de eerlijkheid en de implicaties van dergelijk beleid.

Een gemeenschap onder druk

Het klimaat van angst en onzekerheid onder Cubaans-Amerikanen is voelbaar nu het immigratiebeleid van Trump de teugels heeft aangescherpt die eerder tijdens de Koude Oorlog waren ingesteld. Historisch gezien hadden Cubaanse migranten een unieke status en genoten ze relatieve veiligheid tegen deportatie; dit is de afgelopen jaren echter dramatisch veranderd. Tomás Hernández, een voormalige Cubaanse inlichtingenofficier die onlangs werd gearresteerd, weerspiegelt deze verschuiving ook, waarbij veel Cubaans-Amerikanen hun steun uitspreken voor hardere acties tegen voormalige functionarissen in hun thuisland, terwijl ze tegelijkertijd vrezen voor hun eigen veiligheid.

Zoals gerapporteerd door NBC-New York De nieuwe aanscherping van de immigratiecontroles heeft de visie van velen op hun toekomst in de VS veranderd. Zelfs degenen met eerdere solide posities in de gemeenschap zijn niet vrijgesteld van kritisch onderzoek.

Te midden van zorgen over de behandeling van migranten houden velen de zaak van Wilson nu nauwlettend in de gaten, omdat deze een voorbeeld is van het kruispunt waarmee velen in de Cubaanse gemeenschap worden geconfronteerd. Terwijl gezinnen zich rond Adermis en duizenden anderen verzamelen, stellen ze zich een essentiële vraag: wat heeft de toekomst in petto voor degenen die de gevaarlijke reis vanuit Cuba hebben ondernomen, om vervolgens hun hoop in een vreemd land aan een zijden draadje te zien hangen?