Οι μαζικές απελάσεις του Πακιστάν πυροδοτούν ανθρωπιστική κρίση στο Αφγανιστάν
Εξερευνήστε τη συνεχιζόμενη ανθρωπιστική κρίση στο Αφγανιστάν, καθώς οι μαζικές απελάσεις προκαλούν επείγουσες ανάγκες για εκατομμύρια επαναπατρισθέντες.

Οι μαζικές απελάσεις του Πακιστάν πυροδοτούν ανθρωπιστική κρίση στο Αφγανιστάν
Η ανθρωπιστική κατάσταση στο Αφγανιστάν συνεχίζει να επιδεινώνεται, με τις συνέπειες των μαζικών απελάσεων από το Πακιστάν να επιδεινώνουν την κρίση που μαστίζει το έθνος από την ανάληψη της κυριαρχίας από τους Ταλιμπάν τον Αύγουστο του 2021. Πρώτη ανάρτηση αναφέρει ότι η πολιτική απέλασης, που εισήχθη τον Οκτώβριο του 2023 ως απάντηση στην εθνική ασφάλεια και τις οικονομικές πιέσεις, ανάγκασε εκατοντάδες χιλιάδες Αφγανούς χωρίς έγγραφα να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Δυστυχώς, πολλοί από αυτούς τους παλιννοστούντες δεν είναι εξοικειωμένοι με τη χώρα τους, επιδεινώνοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν.
Οι συνθήκες που περιμένουν αυτούς τους απελαθέντες είναι πραγματικά τραγικές. Οι ευκαιρίες στέγης, τροφής και απασχόλησης είναι σπάνιες, καθιστώντας την επανένταξή τους σε μια κοινωνία που ήδη αντιμετωπίζει την οικονομική κατάρρευση σχεδόν αδύνατη. Η κυβέρνηση υπό την ηγεσία των Ταλιμπάν είναι αδύνατη, αγωνίζεται να εξασφαλίσει έναν αυξανόμενο πληθυσμό επαναπατρισθέντων, ενώ προσπαθεί να διαχειριστεί τις υπάρχουσες ανάγκες των πολιτών της.
Η κλίμακα της ανθρωπιστικής κρίσης
Τρία χρόνια μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν, το Αφγανιστάν αντιμετωπίζει μια σοβαρή ανθρωπιστική κρίση, με πάνω από 23 εκατομμύρια ανθρώπους -περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού της χώρας- να χρειάζονται επειγόντως ανθρωπιστική βοήθεια. Η Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης υπογραμμίζει ότι οι γυναίκες και τα παιδιά επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος της κρίσης, με τις γυναίκες να αποτελούν το 25% και τα παιδιά να αντιπροσωπεύουν το εκπληκτικό 52% των συνολικών αναγκών. Η οικονομική αστάθεια, που τροφοδοτείται από τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις και τις κλιματικές κρίσεις, οδήγησε σε έξαρση της φτώχειας και διπλασίασε τα ποσοστά ανεργίας τον περασμένο χρόνο.
Από τον Ιούνιο του 2024, περισσότεροι από 12,4 εκατομμύρια Αφγανοί αντιμετωπίζουν οξεία επισιτιστική ανασφάλεια, που προκλήθηκε από τη χειρότερη ξηρασία εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες. Αυτή η ανησυχητική τάση απειλεί να αφήσει υποσιτισμένα πάνω από μισό εκατομμύριο παιδιά, κάτι που είναι μια οδυνηρή εξέλιξη για μια χώρα που ήδη αγωνίζεται να παρέχει βασικές ανάγκες. Επιπλέον, περίπου 6,3 εκατομμύρια Αφγανοί βιώνουν συνεχή εκτοπισμό, χωρίς σοβαρή πρόσβαση στην ασφάλεια και τις βασικές υπηρεσίες.
Οι παλιννοστούντες και οι αγώνες τους
Η μαζική επιστροφή Αφγανών που ζούσαν στο Πακιστάν, ωθούμενοι από το Σχέδιο Επαναπατρισμού Παράνομων Αλλοδαπών (IFRP), έχει επίσης εντείνει την κρίση. OCHA δείχνει ότι πάνω από 679.000 Αφγανοί επέστρεψαν στην πατρίδα τους μεταξύ Σεπτεμβρίου 2023 και Ιουλίου 2024, αντιμετωπίζοντας συχνά τρομακτικές προκλήσεις, όπως ο Γκουλάμ Ακμπάρ, ένας 62χρονος παλιννοστούντας που έχει μοιραστεί τη σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν πολλοί. Η παροχή επαρκούς υποστήριξης σε αυτούς τους επιστρεφόμενους είναι ζωτικής σημασίας, καθώς αγωνίζονται να εξασφαλίσουν υγειονομική περίθαλψη, στέγαση και θέσεις εργασίας, τα οποία είναι όλα σε εξαιρετικά έλλειψη.
Με αυτό το πλαίσιο, υπάρχει επιτακτική ανάγκη για συντονισμένη διεθνή προσπάθεια. Το Σχέδιο Ανθρωπιστικών Αναγκών και Αντιμετώπισης του Αφγανιστάν έλαβε μόνο το 25% της απαιτούμενης χρηματοδότησης από τον Αύγουστο του 2024, παρεμποδίζοντας σοβαρά την παροχή ανθρωπιστικών υπηρεσιών. Η διεθνής κοινότητα καλείται να χρηματοδοτήσει πλήρως αυτό το σχέδιο και να στηρίξει τις αφγανικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, ιδιαίτερα εκείνες που ηγούνται γυναίκες, για την αντιμετώπιση απελπισμένων αναγκών επί τόπου.
Καθώς γιορτάζουμε εκδηλώσεις όπως η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, είναι ζωτικής σημασίας να θυμόμαστε την ανθεκτικότητα όσων πλήττονται από τον εκτοπισμό. Με περίπου 7,6 εκατομμύρια Αφγανούς να κατοικούν αυτή τη στιγμή στο Ιράν και το Πακιστάν, συμπεριλαμβανομένων περίπου 3,1 εκατομμυρίων μόνο στο Πακιστάν, η πορεία προς τη σταθεροποίηση θα παραμείνει δύσκολη χωρίς ισχυρή ανθρωπιστική βοήθεια και αποκατασταθείσα αναπτυξιακή υποστήριξη για την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών της φτώχειας στο Αφγανιστάν. Σε καιρούς σαν αυτούς, κάθε λίγο βοηθάει και η αλληλεγγύη με τον αφγανικό λαό είναι κρίσιμη τώρα περισσότερο από ποτέ.