Masowe deportacje w Pakistanie wywołują kryzys humanitarny w Afganistanie

Masowe deportacje w Pakistanie wywołują kryzys humanitarny w Afganistanie

Sytuacja humanitarna w Afganistanie stale się pogarsza, a konsekwencje masowych deportacji z Pakistanu pogłębiają kryzys, który nęka ten naród od przejęcia władzy przez talibów w sierpniu 2021 r. Pierwszy post donosi, że polityka deportacyjna wprowadzona w październiku 2023 r. w odpowiedzi na presję związaną z bezpieczeństwem narodowym i ekonomią zmusiła setki tysięcy Afgańczyków nieposiadających dokumentów do powrotu do ojczyzny. Niestety wiele z tych osób powracających nie zna swojego kraju, co pogłębia stojące przed nimi wyzwania.

Warunki, jakie czekają deportowanych, są naprawdę straszne. Schronienie, żywność i możliwości zatrudnienia są ograniczone, co sprawia, że ​​ich reintegracja ze społeczeństwem już zmagającym się z załamaniem gospodarczym jest prawie niemożliwa. Rząd pod przewodnictwem talibów jest wyczerpany i stara się zapewnić opiekę rosnącej populacji osób powracających, próbując jednocześnie zaspokoić istniejące potrzeby swoich obywateli.

Skala kryzysu humanitarnego

Trzy lata po przejęciu władzy przez talibów Afganistan stoi w obliczu poważnego kryzysu humanitarnego, a ponad 23 miliony ludzi – ponad połowa populacji kraju – pilnie potrzebuje pomocy humanitarnej. Międzynarodowy Komitet Ratunkowy Podkreśla, że ​​kobiety i dzieci ponoszą największy ciężar kryzysu, przy czym kobiety stanowią 25%, a dzieci – oszałamiające 52% całkowitych potrzeb. Niestabilność gospodarcza, podsycana trwającymi konfliktami i szokami klimatycznymi, doprowadziła w ciągu ostatniego roku do gwałtownego wzrostu ubóstwa i podwojenia stopy bezrobocia.

Według stanu na czerwiec 2024 r. ponad 12,4 mln Afgańczyków boryka się z poważnym brakiem bezpieczeństwa żywnościowego wynikającym z najgorszej suszy od prawie trzech dekad. Ta niepokojąca tendencja grozi niedożywieniem ponad pół miliona dzieci, co jest niepokojącą sytuacją dla kraju, który już ma trudności z zapewnieniem podstawowych artykułów pierwszej potrzeby. Co więcej, około 6,3 mln Afgańczyków doświadcza ciągłych wysiedleń, w związku z czym poważnie brakuje im dostępu do bezpieczeństwa i podstawowych usług.

Osoby powracające i ich zmagania

Masowe powroty Afgańczyków mieszkających w Pakistanie, wyparte planem repatriacji nielegalnych cudzoziemców (IFRP), również zaostrzyły kryzys. OCHA wskazuje, że między wrześniem 2023 r. a lipcem 2024 r. ponad 679 000 Afgańczyków wróciło do swojej ojczyzny, często napotykając zniechęcające wyzwania, podobnie jak Ghulam Akbar, 62-letni powracający, który podzielił trudną rzeczywistość, z jaką boryka się wiele osób. Zapewnienie odpowiedniego wsparcia tym osobom powracającym ma kluczowe znaczenie, ponieważ mają trudności z zabezpieczeniem opieki zdrowotnej, mieszkania i pracy, a wszystkich tych środków jest niezwykle mało.

W tym kontekście istnieje pilna potrzeba wspólnych wysiłków międzynarodowych. Plan potrzeb humanitarnych i reagowania w Afganistanie otrzymał jedynie 25% środków wymaganych na sierpień 2024 r., co poważnie utrudnia świadczenie usług humanitarnych. Wzywa się społeczność międzynarodową do pełnego finansowania tego planu i wspierania afgańskich organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza tych, którym przewodzą kobiety, w celu zaspokojenia rozpaczliwych potrzeb w terenie.

Kiedy upamiętniamy wydarzenia takie jak Światowy Dzień Uchodźcy, należy pamiętać o odporności osób dotkniętych przesiedleniem. Ponieważ w Iranie i Pakistanie przebywa obecnie około 7,6 mln Afgańczyków, w tym około 3,1 mln w samym Pakistanie, droga do stabilizacji będzie nadal wyboista bez solidnej pomocy humanitarnej i przywrócenia wsparcia rozwojowego w celu zwalczania pierwotnych przyczyn ubóstwa w Afganistanie. W takich czasach każda drobnostka jest pomocna, a solidarność z narodem afgańskim jest teraz kluczowa bardziej niż kiedykolwiek.