De onzekere steun van Rusland aan Iran: een gespannen bondgenootschap onthuld!

De onzekere steun van Rusland aan Iran: een gespannen bondgenootschap onthuld!

Op 26 juni 2025 nam senator John N. Kennedy (R-LA) een kritisch standpunt in tegen Rusland, waarbij hij de evoluerende dynamiek van zijn relatie met Iran onder de aandacht bracht. Kennedy uitte in de Senaat zijn bezorgdheid over de lauwe steun van president Vladimir Poetin aan Iran, te midden van de oplopende spanningen tussen Israël en de Verenigde Staten. Hij merkte op dat, ondanks een historisch partnerschap, vooral tegen de westerse machten, de Russische acties van de afgelopen maanden wijzen op een steeds grotere afstand tot Teheran. Kennedy’s opmerkingen komen in een tijd waarin Amerikaanse en Israëlische operaties zich rechtstreeks op de nucleaire locaties van Iran hebben gericht, wat de sfeer van onzekerheid vergroot.

Door inzichten uit een recente diplomatieke ontmoeting te delen, onthulde senator Kennedy dat de Iraanse topdiplomaat Poetin om hulp had gevraagd, maar dat er stilte werd ontvangen. Dit gebrek aan steun kwam ondanks het feit dat Iran cruciale militaire steun aan Rusland heeft verleend tijdens het conflict in Oekraïne, waaronder het leveren van munitie en gevechtsdrones. Op dit moment zijn de door Iran ontworpen ‘Shahed’-drones emblematisch geworden voor de militaire samenwerking van beide landen. Deze drones, wat ‘martelaar’ of ‘getuige’ betekent in het Perzisch, worden nu in Rusland geassembleerd en aangepast met de allernieuwste technologie, waaronder AI voor doelherkenning (Al Jazeera).

Vermoeden en berekening

De troebele wateren van de relatie tussen Rusland en Iran compliceren de geopolitieke vergelijkingen nog verder. Historisch gezien is dit partnerschap verweven met samenwerking, concurrentie en wederzijds wantrouwen. Het keerpunt kwam met het uitbreken van de oorlog in Oekraïne, die beide landen ertoe aanzette hun alliantie te herijken in de richting van diepere samenwerking. Hoewel de militaire samenwerking floreert, blijven beide landen gedreven door een combinatie van strategische noodzaak en vluchtig vertrouwen. Analisten suggereren dat, hoewel Rusland de Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran heeft veroordeeld, er geen formele wederzijdse defensieovereenkomst bestaat die de twee verbindt, waardoor de militaire aspiraties van Iran enigszins precair blijven (CNA).

Bovendien benadrukt het gebrek aan urgentie van Rusland om Iran te steunen in de strijd tegen Israëlische aanvallen een kritieke breuk in wat ooit als een solide bondgenootschap werd gezien. Kennedy wees erop dat dit misschien niet slechts een op zichzelf staand geval is; hij beriep zich op momenten uit het verleden waarop Poetin een soortgelijk gebrek aan steun verleende aan bondgenoten als Bashar al-Assad uit Syrië. Nu Iran onlangs militaire uitrusting van Rusland heeft aangevraagd – eerdere verzoeken die onbeantwoord bleven – werpt dit twijfel op aan de betrouwbaarheid van de Russische steun op het moment dat deze er het meest toe doet.

Mondiale implicaties

Dit alles speelt zich af tegen de achtergrond van veranderende geopolitieke landschappen, waar de aanwezigheid van Iraanse munitie en drones een aanzienlijke invloed heeft gehad op de regionale en mondiale militaire dynamiek. De bezorgdheid groeit dat wapens die oorspronkelijk voor Oekraïne bedoeld waren, worden omgeleid naar conflicten in het Midden-Oosten. President Zelenskyy maakte een opmerking over de omleiding van 20.000 anti-droneraketten die bestemd waren voor Oekraïne, en onderstreepte de aanhoudende druk veroorzaakt door Amerikaanse wapenleveringen aan Israël (Al Jazeera).

Nu Iran en Rusland strijden om winst in de oliehandel, vooral op de lucratieve Chinese markt, is de inzet hoog. Analisten waarschuwen dat potentiële sluitingen van belangrijke maritieme routes, zoals de Straat van Hormuz, zouden kunnen leiden tot een aanzienlijke stijging van de ruwe prijzen, wat beide landen financieel ten goede zou komen. Dergelijke ontwikkelingen benadrukken alleen maar de talrijke met elkaar verweven belangen en conflicten die zich ontvouwen terwijl wereldmachten hun strategische relaties aangaan.

Samenvattend: hoewel de alliantie tussen Rusland en Iran veelbelovend is als tegenwicht tegen de westerse invloed, zou de onvoorspelbaarheid van de steun van het Kremlin het speelveld heel goed kunnen veranderen. Voorlopig lijkt er veel te zeggen voor het voorzichtige optimisme dat ten grondslag ligt aan dit partnerschap, getemperd door de steeds dreigende schaduwen van wantrouwen.