Jonge Iraniërs wenden zich tot TikTok: stemmen van angst en hoop te midden van chaos

Jonge Iraniërs wenden zich tot TikTok: stemmen van angst en hoop te midden van chaos

In een wereld waar technologie verweven is met menselijke emoties, klinken jonge stemmen te midden van mondiale onrust. Onlangs hebben jonge Iraniërs TikTok gebruikt om hun angst en woede te uiten nu de spanningen in Iran escaleren. Een opmerkelijke video heeft aan populariteit gewonnen, waarin een jonge vrouw wordt getoond die Teheran ontvlucht terwijl ze haar verdriet uitdrukt: ‘Ik kan hier niet meer tegen als ik Teheran verlaat. Zoals gedetailleerd door NBC-nieuws, heeft de accounteigenaar, bekend als @nusey.bah, ervoor gekozen pas commentaar te geven nadat hij de grens was overgestoken, waarbij hij de gevaren benadrukte waarmee mensen in het land worden geconfronteerd.

Een andere TikTok-influencer, Hasti Zendehdel, maakt ook furore op het platform door zich te concentreren op wat zij ‘de menselijkheid achter de krantenkoppen’ noemt. Na haar laatste bezoek aan Teheran in maart 2024, resoneert haar verlangen naar huis en familie diep bij de kijkers, terwijl ze haar verdriet deelt: “Ik mis alles.” De impact van sociale media op de veranderende perceptie van conflict en onderdrukking is groot, zoals opgemerkt door Emerson T. Brooking van het Digital Forensic Research Lab van de Atlantic Council. Hij suggereert dat platforms als TikTok een meer medelevende kijk op degenen die onder onderdrukkende regimes leven kunnen aanmoedigen, en uiteindelijk empathie boven geweld kunnen bevorderen.

De kracht van sociale media-activisme

Terwijl de Iraanse jeugd zich uitspreekt over hun strijd, ontstaat er onder studenten wereldwijd een groeiende trend van activisme op sociale media. Op scholen als Palo Alto High maakt Ryan Yeung gebruik van TikTok om licht te werpen op minder bekende gevallen van sociale rechtvaardigheid. Zijn recente video concentreerde zich op een tienerheld uit de Parkland School Shooting, op de melodie van 'How to Save a Life' van The Fray. Zoals benadrukt door Verde-tijdschrift heeft de Black Lives Matter (BLM)-beweging deze levendige trend gekatalyseerd, waarbij uit een recente peiling bleek dat 53,9% van de studenten actief betrokken is bij sociale media-activisme.

Hoewel het enthousiasme tastbaar is, waarschuwen deskundigen voor performatief activisme – acties die ondersteunend lijken, maar echte betrokkenheid ontberen. Blackout Tuesday is een goed voorbeeld, waarbij gebruikers zwarte vierkantjes plaatsten, maar daarna niet op betekenisvolle wijze betrokken raakten bij de BLM-beweging. De effectiviteit van online activisme wordt onder de loep genomen, waarbij vragen rijzen over de vraag of het werkelijk tot verandering leidt of alleen maar individuele online profielen stimuleert.

Het tweesnijdend zwaard van digitale platforms

Het landschap van sociale media-activisme is complex. Het belichaamt een krachtig instrument voor het organiseren van bewegingen en het aandringen op hervormingen, maar het brengt ook ernstige risico’s met zich mee. Desinformatie is wijdverbreid, omdat gebruikers gemakkelijk niet-geverifieerde inhoud kunnen delen, wat leidt tot verwarring en de verspreiding van onwaarheden. Een verkeerde voorstelling van Palestina op Google Maps laat bijvoorbeeld zien hoe snel verkeerde informatie wortel kan schieten in het digitale tijdperk. Bovendien kan het politieke klimaat op deze platforms steeds meer gepolariseerd raken, wat kan leiden tot verhitte debatten en zelfs haatzaaiende uitlatingen gericht tegen degenen die afwijkende meningen durven te uiten. Ondanks deze uitdagingen vinden velen onverwachte voldoening in hun werk, vooral wanneer volgers hun dankbaarheid uiten voor hun bijdragen.

Nergens was de invloed van sociale media duidelijker dan tijdens de George Floyd-protesten, waar naar schatting 25 miljoen Amerikanen mobiliseerden, wat wees op een onwrikbare kracht voor verandering in het collectieve bewustzijn. Zoals onderzocht in Het gesprek onthult de verwevenheid van sociale bewegingen en digitale platforms een unieke dynamiek, waarin niet alleen beroemdheden, maar ook alledaagse influencers aanzienlijke sociale veranderingen teweeg kunnen brengen.

Uiteindelijk maken jonge mensen, of ze nu in het noodlijdende Teheran zijn of in het proactieve Palo Alto, gebruik van de kracht van sociale media om hun stem te versterken en de status quo ter discussie te stellen. De vraag blijft: zullen deze digitale echo’s leiden tot betekenisvolle actie in de echte wereld, of zullen ze gewoon weergalmen binnen de grenzen van het internet?