Geliefde Goose Creek-matriarch Patricia Mize Johnson overlijdt op 76-jarige leeftijd

Transparency: Editorially created and verified.
Published on

Patricia Mize Johnson, 76, uit South Carolina, overleed op 1 juli 2025. Begrafenis op 3 juli bij J. Henry Stuhr Inc., begrafenis volgt.

Patricia Mize Johnson, 76, of South Carolina, passed away July 1, 2025. Funeral on July 3 at J. Henry Stuhr Inc., interment follows.
Patricia Mize Johnson, 76, uit South Carolina, overleed op 1 juli 2025. Begrafenis op 3 juli bij J. Henry Stuhr Inc., begrafenis volgt.

Geliefde Goose Creek-matriarch Patricia Mize Johnson overlijdt op 76-jarige leeftijd

Vandaag staan ​​we stil bij het leven van Patricia Mize Johnson, een geliefd figuur uit Goose Creek, South Carolina, die op 1 juli 2025 op 76-jarige leeftijd overleed. Patricia’s levensreis, bekend om haar warmte en levendige geest, begon op 5 maart 1949 in Chattanooga, Tennessee. Ze was de geliefde echtgenote van wijlen John Richard Johnson Sr. en laat een liefdevol gezin achter, waaronder onder meer haar zoon, John “Rick” Richard Johnson, Jr., en zijn vrouw Wendy.

Patricia’s herdenkingsdienst is gepland op 3 juli 2025 om 13.00 uur bij J. Henry Stuhr Inc., Northwoods Chapel, gelegen op 2180 Greenridge Road. Familie en vrienden worden een uur vóór de dienst uitgenodigd om samen te komen om hun medeleven en herinneringen te delen. Hierna zal de begrafenis plaatsvinden in Carolina Memorial Park. Terwijl Patricia de levens van velen heeft verrijkt, kunnen degenen die haar nagedachtenis willen eren donaties doen aan de American Cancer Society op 269 Calhoun St, Charleston, SC 29401. Herdenkingsboodschappen kunnen met de familie worden gedeeld via de J. Henry Stuhr-website.

Een leven vol familie en interesses

Patricia’s nalatenschap, geboren als zoon van wijlen Alexander Roscoe Mize en Addie Mae Holt, reikt verder dan haar directe familie. Ze laat haar broers en zussen Linda Bidwell uit Soddy Daisy, TN achter; Barbara Roberson uit Clearwater, Florida; Barney Warren uit Chattanooga, Tennessee; en Ronnie Mize uit Lufkin, Texas. Gedurende haar hele leven stond Patricia bekend om haar passies, waaronder het kijken naar NCIS en dragracen, activiteiten die haar dagen vreugde en opwinding brachten.

In haar vroegere jaren leefde Patricia een leven vol toewijding, terwijl de echo's van familiebijeenkomsten en gedeelde momenten binnen haar gemeenschap blijven resoneren. Ze zal echt gemist worden door iedereen die het genoegen had haar te kennen.

Onze culturele connectie met overlijdensberichten

De kunst van het schrijven en delen van overlijdensberichten fungeert als een brug tussen culturen en weerspiegelt diepgewortelde waarden over het leven en herdenking. In veel culturen, zoals in de Japanse en Indiaanse gemeenschappen, leggen overlijdensberichten de nadruk op familiebanden en bijdragen aan de gemeenschap in plaats van op persoonlijke prestaties, waardoor een collectief ethos wordt benadrukt. Digitale ontwikkelingen hebben de manier veranderd waarop we deze eerbetoon creëren en delen, waardoor gezinnen gedetailleerde gedenktekens kunnen presenteren, inclusief foto's en levensverhalen.

Tegenwoordig is het gebruikelijk dat overlijdensberichten op sociale media worden gedeeld, waardoor er een gevoel van gemeenschap in de rouw ontstaat. Met de opkomst van milieuvriendelijke digitale formaten kunnen we een verschuiving zien naar duurzame herdenkingspraktijken. Naarmate onze wereld steeds meer met elkaar verbonden raakt, zou de combinatie van verschillende culturele tradities in de toekomst kunnen leiden tot hybride praktijken voor overlijdensberichten, waarbij persoonlijke verhalen worden gecombineerd met collectieve herinneringen, wat de complexiteit van onze gedeelde menselijkheid weerspiegelt. Voor meer informatie over dit onderwerp, zie O mijn feiten!.

Laten we, terwijl we Patricia Mize Johnson herdenken, ook even de tijd nemen om de rol te waarderen die overlijdensberichten spelen bij het vormgeven van ons begrip van verlies en viering in verschillende culturen. Voor de familie van Patricia is haar overlijdensbericht een bewijs van de liefde die ze verspreidde en de levens die ze raakte, en moedigt ons allemaal aan om onze herinneringen te koesteren en verhalen te blijven delen over degenen die we hebben verloren. Uiteindelijk vertelt elk leven, net als dat van Patricia, een verhaal dat het verdient om gedeeld en gevierd te worden.

Quellen: