Suche
Mein Konto
Cyberchaos: ongelukken worden aangezien voor aanvallen in besturingssystemen!
Onderzoek de implicaties van het waterverontreinigingsincident in Oldsmar in 2021, waarbij verkeerde identificaties op het gebied van cyberbeveiliging en de behoefte aan betere forensische praktijken aan het licht komen.
Cyberchaos: ongelukken worden aangezien voor aanvallen in besturingssystemen!
De afgelopen jaren is het cyberlandschap op het gebied van operationele technologie (OT) in een wervelwind van complexiteit terechtgekomen, waarbij incidenten de grenzen tussen ongelukken en doelbewuste aanvallen doen vervagen. De OT-cyberbeveiligingsgemeenschap heeft veel van deze incidenten snel bestempeld als cyberaanvallen, vaak zonder het grondige onderzoek dat nodig is om de ware aard ervan te begrijpen. Wat betekent dit, met aanzienlijke gevolgen voor de openbare veiligheid en infrastructuur, voor ons begrip van cyberbeveiliging?
De OT-cyberbeveiligingsgemeenschap is aangemoedigd maar ook verward, omdat ze worstelen met de verkeerde identificatie van incidenten. Bij nadere beschouwing blijkt dat niet alle incidenten, inclusief enkele spraakmakende gevallen, duiden op kwaadwillige bedoelingen. Als Controle wereldwijd wijst erop dat zowel het Noorse damincident van april 2025 als het Oldsmar-waterzuiveringsincident van februari 2021 kwetsbaarheden in OT-systemen vertonen, maar niet over de forensische mogelijkheden beschikken om te bepalen of dit echte cyberaanvallen waren of slechts ongelukken die voortkwamen uit gebruikersfouten.
In het Noorse geval was een zwak wachtwoord waarschijnlijk een toegangspoort tot de hack; de bedoeling erachter blijft echter dubbelzinnig. Het Oldsmar-incident, hoewel prominent aanwezig bij veel leveranciers van cyberbeveiliging, werd uiteindelijk toegeschreven aan een simpele fout en niet aan een cyberaanval met voorbedachten rade. Dit onderscheid is cruciaal omdat het van invloed is op de manier waarop we op deze incidenten reageren.
Incidenten met fysieke gevolgen
Naarmate het decennium vordert, hebben we een duidelijke toename gezien van het aantal OT-cyberincidenten – sinds 2020 naderen we de honderd geregistreerde gebeurtenissen. Het is alarmerend dat veel van deze incidenten fysieke gevolgen hebben gehad. Watervalbeveiliging heeft onlangs een overtuigende lijst samengesteld van de top tien van OT-aanvallen, die de ernstige impact benadrukt die deze incidenten kunnen hebben. Neem bijvoorbeeld de ransomware-aanval van mei 2021 op JBS Foods, die de vleesproductie in Noord-Amerika en Australië verstoorde, wat de reële gevolgen van cyberkwetsbaarheden illustreert.
Het is echter essentieel om onderscheid te maken tussen opzettelijke sabotage en onbedoelde incidenten. Veel aanvallen werden gecategoriseerd als onbedoelde cybersabotage, zoals de bijna-vergiftiging van de watervoorziening van Oldsmar, die gelukkig werd verijdeld door een waakzame operator. De aanvallen op kritieke infrastructuur hebben over het algemeen aangetoond dat de schade die zij veroorzaken soms kan worden verergerd door slechte identificatie- en responsprotocollen.
Leren van incidenten uit het verleden
We moeten ons niet alleen zorgen maken over de miljoenen die verloren gaan door ransomware, maar ook over de manier waarop deze incidenten zich in de loop van de tijd ontwikkelen. Het OT-cyberbeveiligingslandschap is doordrenkt van lessen uit onvergetelijke aanvallen van het afgelopen decennium. Opmerkelijke gevallen, van het zichzelf verspreidende Stuxnet dat zich richtte op Iraanse nucleaire installaties tot de Triton-malware die een Saoedische petrochemische fabriek bedreigde, hebben de noodzaak van krachtige cyberveiligheidsmaatregelen onderstreept. Elke gebeurtenis herinnert ons eraan dat cyberdreigingen niet louter abstracte problemen zijn; ze kunnen chaos in de echte wereld uitvoeren.
Om hieraan toe te voegen, Medium benadrukt de diepgaande impact van de Oekraïense aanval op het elektriciteitsnet in 2015, waardoor meer dan 230.000 mensen zonder stroom kwamen te zitten. Deze aanval benadrukte de politieke motivaties die vaak verweven zijn met cyberincidenten, wat leidde tot een roep om meer bewustzijn en paraatheid in onze kritieke systemen.
De evoluerende aard van de technologie compliceert het probleem nog verder. Naarmate de connectiviteit tussen informatietechnologie (IT) en operationele technologie (OT)-netwerken toeneemt, nemen ook de potentiële risico's voor gelijktijdige infrastructuuraanvallen toe. Deze evolutie vereist dat we waakzaam en proactief zijn bij het beperken van risico's, omdat de grens tussen een storing en een cyberaanval steeds vager wordt.
Het gesprek rond OT-cyberbeveiliging is niet alleen van cruciaal belang voor het beschermen van onze infrastructuur, maar ook voor het beschermen van onze gemeenschappen. Verbeterde training, verbeterde forensische capaciteiten en een genuanceerder begrip van deze incidenten zullen van cruciaal belang zijn als we door deze toenemende complexiteit moeten navigeren. Er is een onmiskenbare urgentie om onze verdediging te versterken en ons voor te bereiden op een steeds evoluerend dreigingslandschap.