Cyberchaos: wypadki mylone z atakami na systemy sterowania!

Cyberchaos: wypadki mylone z atakami na systemy sterowania!

W ostatnich latach cyberpejzaż technologii operacyjnych (OT) stał się wirem złożoności, a incydenty zacierają granice między wypadkami a celowymi atakami. Społeczność zajmująca się cyberbezpieczeństwem OT szybko określiła wiele z tych incydentów jako cyberataki, często bez dokładnego dochodzenia niezbędnego do zrozumienia ich prawdziwej natury. Co to oznacza dla naszego rozumienia cyberbezpieczeństwa, ze znaczącymi konsekwencjami dla bezpieczeństwa publicznego i infrastruktury?

Społeczność zajmująca się cyberbezpieczeństwem OT jest ośmielona, ​​ale także zdezorientowana, gdy zmaga się z błędną identyfikacją incydentów. Bliższe przyjrzenie się ujawnia, że ​​nie wszystkie incydenty, w tym niektóre głośne przypadki, wskazują na złośliwe zamiary. Jak Kontrola globalna Zwraca uwagę, że zarówno incydent na norweskiej tamie w kwietniu 2025 r., jak i incydent z uzdatnianiem wody w Oldsmar w lutym 2021 r. wykazały luki w zabezpieczeniach systemów OT, brakowało im jednak możliwości kryminalistycznych, aby określić, czy były to prawdziwe cyberataki, czy jedynie wypadki wynikające z błędu użytkownika.

W przypadku Norwegii bramą do włamania było prawdopodobnie słabe hasło; jednak intencja, która się za tym kryje, pozostaje niejednoznaczna. Incydent w Oldsmar, mimo że wielu dostawców rozwiązań cyberbezpieczeństwa był szeroko omawiany, ostatecznie został przypisany prostemu błędowi, a nie zamierzonemu cyberatakowi. To rozróżnienie jest kluczowe, ponieważ wpływa na to, jak reagujemy na te zdarzenia.

Incydenty z konsekwencjami fizycznymi

W miarę upływu dekady zaobserwowaliśmy wyraźny wzrost liczby incydentów cybernetycznych OT – od 2020 r. odnotowaliśmy prawie sto zdarzeń. Niepokojące jest to, że wiele z tych incydentów miało konsekwencje fizyczne. Bezpieczeństwo wodospadu niedawno sporządziliśmy przekonującą listę dziesięciu najczęstszych ataków OT, która podkreśla poważny wpływ, jaki mogą mieć te incydenty. Weźmy na przykład atak oprogramowania ransomware na firmę JBS Foods z maja 2021 r., który zakłócił produkcję mięsa w Ameryce Północnej i Australii, co ilustruje rzeczywiste konsekwencje luk w zabezpieczeniach cybernetycznych.

Należy jednak rozróżnić celowy sabotaż od niezamierzonych incydentów. Wiele ataków sklasyfikowano jako niezamierzony cybersabotaż, np. niemal zatrucie wodociągów w Oldsmar, któremu na szczęście udało się udaremnić czujny operator. Ataki na infrastrukturę krytyczną ogólnie pokazały, że powodowane przez nie szkody mogą czasami zostać pogłębione przez nieprawidłowe protokoły identyfikacji i reagowania.

Uczenie się na podstawie incydentów z przeszłości

Musimy się martwić nie tylko milionami straconymi przez oprogramowanie ransomware, ale także ewolucją tych incydentów w czasie. Krajobraz cyberbezpieczeństwa OT jest przesiąknięty wnioskami płynącymi z niezapomnianych ataków, które miały miejsce w ciągu ostatniej dekady. Godne uwagi przypadki, począwszy od samorozprzestrzeniającego się Stuxneta, którego celem były irańskie obiekty nuklearne, po złośliwe oprogramowanie Triton, które zagroziło saudyjskim zakładom petrochemicznym, podkreśliły konieczność podjęcia zdecydowanych środków cyberbezpieczeństwa. Każdy przypadek przypomina, że ​​zagrożenia cybernetyczne to nie tylko abstrakcyjne problemy; mogą wywołać chaos w świecie rzeczywistym.

Aby dodać do tego, Średni podkreśla głębokie skutki ataku na ukraińską sieć energetyczną w 2015 r., w wyniku którego pozbawiono prądu ponad 230 000 osób. Atak ten uwydatnił motywacje polityczne często przeplatające się z incydentami cybernetycznymi, co skłoniło do wezwań do zwiększenia świadomości i gotowości w naszych krytycznych systemach.

Ewoluujący charakter technologii jeszcze bardziej komplikuje sprawę. Wraz ze wzrostem łączności między sieciami technologii informatycznych (IT) i sieciami technologii operacyjnej (OT), rośnie także potencjalne ryzyko jednoczesnych ataków na infrastrukturę. Ta ewolucja wymaga od nas czujności i proaktywności w ograniczaniu ryzyka, ponieważ granica między usterką a cyberatakiem staje się coraz bardziej niewyraźna.

Rozmowa na temat cyberbezpieczeństwa OT jest kluczowa nie tylko dla ochrony naszej infrastruktury, ale także dla ochrony naszych społeczności. Lepsze szkolenia, ulepszone możliwości kryminalistyczne i bardziej szczegółowe zrozumienie tych incydentów będą miały kluczowe znaczenie, gdy będziemy radzić sobie z tą rosnącą złożonością. Wzmocnienie naszych mechanizmów obronnych i przygotowanie się na stale zmieniający się krajobraz zagrożeń jest niezaprzeczalnie pilną potrzebą.