Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν θα επαναπατρίσει τα λείψανα 10 ιθαγενών Αμερικανών

Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν θα επαναπατρίσει τα λείψανα 10 ιθαγενών Αμερικανών

Το Μουσείο Ανθρωπολογικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν βρίσκεται σε τροχιά θεραπείας και συμφιλίωσης καθώς ετοιμάζεται να επιστρέψει τα λείψανα δέκα ιθαγενών Αμερικανών μαζί με οκτώ ταφικά αντικείμενα στη Φυλή Seminole της Φλόριντα, στο Έθνος Seminole της Οκλαχόμα και στη Φυλή των Ινδιάνων Miccosukee. Αυτή η σημαντική διαδικασία επαναπατρισμού θα ξεκινήσει στις 17 Ιουλίου, μετά από απογραφή που κατατέθηκε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση τον Ιούνιο. Τα εν λόγω λείψανα ανασκάφηκαν από τοποθεσίες ταφής στη Φλόριντα μεταξύ 1931 και 1963. Τα τεχνουργήματα που επιστράφηκαν περιλαμβάνουν σπειροειδή όστρακα, όστρακα από πηλό και θραύσματα οστών ζώων, όλα πολιτιστικής σημασίας.

Συγκεκριμένα, μεταξύ των σορών που εντοπίστηκαν είναι δύο άνδρες και οκτώ άτομα των οποίων το φύλο είναι απροσδιόριστο, με πολλά άτομα να είναι άνω των 30 ετών και ένα ηλικίας μεταξύ 40 και 55 τη στιγμή του θανάτου. Είναι μια συναρπαστική κίνηση που μιλά για την από καιρό καθυστερημένη αναγνώριση των ιστοριών και των πολιτισμών των ιθαγενών της Αμερικής.

Δικαιώματα των Ιθαγενών και Ομοσπονδιακές Εντολές

Αυτός ο επαναπατρισμός έχει τις ρίζες του στον Νόμο για την Προστασία και τον επαναπατρισμό των τάφων των ιθαγενών της Αμερικής (NAGPRA), που θεσπίστηκε το 1990, ο οποίος επιβάλλει την σεβαστή επιστροφή ανθρώπινων λειψάνων και πολιτιστικών αντικειμένων των Ιθαγενών Αμερικανών στις αντίστοιχες φυλές τους. Ο νόμος τονίζει ότι τα λείψανα οποιασδήποτε καταγωγής πρέπει να αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Ως NPS σκιαγραφεί, ο στόχος του NAGPRA είναι να ενθαρρύνει το διάλογο μεταξύ μουσείων και ινδιάνικων φυλών, ενώ αντιμετωπίζει την πολυπλοκότητα που εμπλέκεται στη διαδικασία επαναπατρισμού.

Το NAGPRA λειτουργεί με βάση την αρχή ότι τα τεχνουργήματα και τα υπολείμματα που έχουν αφαιρεθεί από ομοσπονδιακές ή φυλετικές εδάφη ανήκουν δικαιωματικά σε γραμμικούς απογόνους, ινδιάνικες φυλές και ιθαγενείς οργανισμούς της Χαβάης. Αυτό το νομικό πλαίσιο υποστηρίζει τη διαδικασία επαναπατρισμού, αλλά απαιτεί από τις φυλές να ζητούν επίσημα γραπτώς την επιστροφή της πολιτιστικής τους κληρονομιάς.

Ο δρόμος προς τον επαναπατρισμό

Ως Νέα του Ντιτρόιτ αναφέρει, το μουσείο του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν έχει την 25η μεγαλύτερη συλλογή μη επαναπατρισμένων λειψάνων ιθαγενών Αμερικανών στη χώρα. Με περισσότερα από τα μισά λείψανά του και το 22% των ταφικών του αντικειμένων πλέον διαθέσιμα για επαναπατρισμό, το μουσείο αναγνωρίζει τη σημασία της αναμόρφωσης των σχέσεων με τις κοινότητες των ιθαγενών της Αμερικής.

Ωστόσο, η διαδικασία επαναπατρισμού δεν είναι χωρίς προκλήσεις. Κατά μέσο όρο, μπορεί να χρειαστούν περίπου 18 μήνες έως δύο χρόνια για να ολοκληρωθεί, μια διάρκεια που μπορεί να παραταθεί λόγω των περιορισμένων πόρων προσωπικού και στις δύο πλευρές—φυλές και μουσεία εξίσου. Τον περασμένο χρόνο η Φυλή Seminole της Φλόριντα και το Seminole Nation της Οκλαχόμα συμμετείχαν σε μεγάλης κλίμακας επαναπατρισμό από τα Μουσεία του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, στον οποίο συμμετείχαν πάνω από 10.000 ανθρώπινα λείψανα.

Προσπάθειες και Προκλήσεις Μπροστά

Όπως σημειώνεται από το Υπουργείο Εσωτερικών, η συμμόρφωση με το NAGPRA ήταν ενθαρρυντική αλλά κάθε άλλο παρά ολοκληρωμένη. Λιγότερα από τα μισά λείψανα προγόνων των ιθαγενών της Αμερικής έχουν επαναπατριστεί από τότε που ο νόμος έγινε νόμος, με περισσότερα από 117.576 άτομα να εξακολουθούν να κρατούνται σε διάφορες συλλογές και το 94% να στερείται πολιτιστικής σχέσης.

Η ενημέρωση των κανονισμών και η βελτίωση της διαδικασίας επαναπατρισμού είναι ζωτικής σημασίας. Το Τμήμα έχει λάβει πολυάριθμα αιτήματα για αλλαγές στο NAGPRA από το 2010, αντανακλώντας έναν συνεχή διάλογο σχετικά με τον καλύτερο τρόπο εξισορρόπησης του σεβασμού των πολιτιστικών εθίμων με την πρακτική πραγματικότητα του επαναπατρισμού. Οι επερχόμενες προτεινόμενες αναθεωρήσεις πρόκειται να εξορθολογίσουν περαιτέρω τη διαδικασία και η προσπάθεια συνεχίζει να τονίζει τη ζωτική σημασία της τιμής των αυτόχθονων κληρονομιών.

Ο επικείμενος επαναπατρισμός σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προς την αναγνώριση των ιστορικών αδικιών που αντιμετωπίζουν οι ιθαγενείς φυλές της Αμερικής και θέτει τις βάσεις για μια ανανεωμένη σχέση μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και των αυτόχθονων κοινοτήτων. Καθώς αυτό το ταξίδι ξεδιπλώνεται, χρησιμεύει ως υπενθύμιση ότι υπάρχει πάντα κάτι που πρέπει να ειπωθεί για το σεβασμό του κοινού μας παρελθόντος - κάθε κομμάτι που επιστρέφουμε είναι μια βαθιά πράξη θεραπείας.