De legendarische grote witte haai die Longboat Key in 1937 schokte

De legendarische grote witte haai die Longboat Key in 1937 schokte

In een opmerkelijk verhaal uit de diepten van de wateren van de Golf van Florida zullen fans van de maritieme geschiedenis zeker het verhaal waarderen van Edgar J. Green, die in 1937 een grote witte haai van 2536 pond ving. Deze opwindende vangst ontvouwde zich ongeveer tien kilometer ten westen van de Longboat Pass, een locatie die enigszins iconisch is geworden onder lokale vissers. Uitgerust met een testlijn van 3.000 pond, een flinke molen van 200 vadem en zelfs een flipper van een 30 pond zware schaats als aas, bevond Green zich in een gevecht met een vis die de records op het gebied van de haaienvisserij opnieuw zou definiëren. Volgens Sarasota-tijdschrift was de haai maar liefst 6 meter lang en 2,5 meter breed, terwijl zijn lever drie waskuipen nr. 3 vulde, die elk ongeveer 17 liter konden bevatten. Nadat de lever gekookt was, leverde de olie genoeg op om een ​​vat van 50 gallon te vullen!

Vóór de legendarische vangst van Green stond het record op naam van een haai van 15 voet en 1 inch gevangen in Australië. Maar dit was niet het einde van het verhaal voor monsterhaaien in de wateren van Noord-Amerika. Slechts een paar decennia later, in de jaren vijftig, zou Frank Mundus de schijnwerpers grijpen door een nog grotere Great White te vangen, een enorm roofdier van 3.427 pond met een lengte van 17 voet. Deze vangst was een van de grootste ooit met behulp van een hengel en molen, en veroorzaakte rimpelingen door de vissersgemeenschap.

Wie was Edgar J. Green?

Edgar J. Green, geboren in Lowndes County, Georgia, en opgegroeid in Cortez, Florida, had vanaf jonge leeftijd vissen in zijn bloed. Zijn vader leidde de Manatee River Fish Company, waardoor Edgar ruimschoots de gelegenheid kreeg om essentiële visserijkennis op te doen. Het vissen op haaien bij Anna Maria Island was een routineactiviteit, maar de aanwezigheid van deze formidabele wezens verdween vaak onder de radar van lokale kranten vanwege toeristische zorgen. Als Zuidelijke Groenen onthult dat haaien niet alleen voor de sport werden gevangen, maar ook vanwege hun waardevolle olie, waar farmaceutische bedrijven van oudsher naar op zoek waren.

Op kerstavond van dat noodlottige jaar bevond Green zich alleen en vocht hij tegen de indrukwekkende Grote Witte haai, slechts enkele meters van de kust. Hij rustte zijn skiff uit om de reus aan te pakken en sleepte hem uiteindelijk naar Longboat Beach, terwijl hij in zijn eentje dapper tegen het wezen vocht. Het debat over de werkelijke grootte van de haai blijft bestaan; terwijl Green beweerde dat het tussen de 6 en 7 meter lang was, blijkt uit bewijsmateriaal dat het 6 meter lang was, de grootste die destijds in Noord-Amerika werd geregistreerd.

Een erfenis van gigantische haaien

Frank Mundus, die in de jaren vijftig naam maakte als haaienvisser bij Montauk, New York, veranderde het spel verder. Zijn legendarische geleende tijd op zee aan boord van zijn boot, Cricket II, stelde hem in staat om op de grond te vissen voordat hij zijn aandacht op haaien richtte. Zijn vangsten hielpen de haaienvisserij populair te maken, trokken veel publiek aan en wekten een passie op onder collega-vissers. Mundus inspireerde met name het personage Quint in de beroemde film *Jaws*, die, zoals Levende haaien noemt, putte elementen uit zijn methoden en avonturen.

Tegen het einde van zijn visserijcarrière werd Mundus een voorstander van vangst- en vrijlatingspraktijken, een houdingsverandering die de groeiende natuurbehoudsidealen weerspiegelde. Hij heeft zelfs bijgedragen aan de technologie voor het merken van haaien, waarmee hij blijk gaf van zijn toewijding aan de bescherming van deze prachtige wezens. Zijn Cricket II is sindsdien gerestaureerd en omgevormd tot een rehabilitatievisserijcharter voor Amerikaanse veteranen, waarmee zijn blijvende nalatenschap in een nieuw licht wordt gepresenteerd.

Tegenwoordig worden grote witte haaien door de Internationale Unie voor het behoud van de natuur als kwetsbaar geclassificeerd, een status die de noodzaak van beschermende maatregelen tegen visserij en jacht benadrukt. Terwijl deze wateren nog steeds worden bewoond door zulke prachtige roofdieren, dienen de verhalen van Green en Mundus zowel als een historisch testament als een herinnering aan onze plicht om de wonderen van de oceaan te behouden.