Pożegnanie z przybranymi dziadkami: załamanie serca społeczności po zakończeniu programu

Pożegnanie z przybranymi dziadkami: załamanie serca społeczności po zakończeniu programu

Dobiega końca ceniony program dla rodziców zastępczych w hrabstwie Alachua, znany z tego, że zmienia życie zarówno uczniów, jak i nauczycieli. Zamknięcie rzuciło cień na społeczność, zmuszając wiele osób do refleksji nad głębokimi więziami utworzonymi między starszymi wolontariuszami a młodymi uczniami. Ta szczera inicjatywa, prosperująca od 1973 r., zakończy swoją działalność z powodu poważnych cięć w finansowaniu narzuconych przez AmeriCorps, który przez lata zapewniał niezbędne wsparcie. Alexander Walker, oddany nauczyciel w okolicy, podzielił się swoim smutkiem z powodu zakończenia programu, stwierdzając: „To złamie mi serce”, wspominając nieocenioną opiekę mentorską oferowaną przez starszych wolontariuszy, którzy zachowywali się jak osoby rodzinne dla uczniów.

Rodzice tacy jak Kim Harris również wyrazili swoje konsternację. Zauważyła, że ​​program w widoczny sposób poprawił umiejętności czytania jej syna, przypisując jego poprawę zachętom i wsparciu zapewnianemu przez zastępczego dziadka. Walker podkreślił, jaki będzie to miało skutek, wskazując, że utrata takiego programu wpływa nie tylko na poszczególne klasy, ale na całą społeczność szkolną. Finał programu Zastępczych Dziadków zaplanowano na 1 września i zarówno Walker, jak i Harris nie tracą nadziei, że może pojawi się szansa na przebudzenie w przyszłości. Nie można przyćmić emocjonalnego oddziaływania tej inicjatywy, która zbudowała trwałe relacje i zapewniła niezbędne wsparcie potrzebującym.

Szersze konsekwencje cięć w finansowaniu

Zakończenie programów takich jak Zastępczy Dziadkowie nie ogranicza się do hrabstwa Alachua, ale odzwierciedla szersze zagrożenie, jakie stwarza proponowane cięcia w finansowaniu federalnym AmeriCorps. Jak zauważyła EightCAP, cięcia te zagrażają podobnym istotnym inicjatywom w kilku hrabstwach, w tym Ionia, Mecosta, Montcalm i Osceola. Programy dla zastępczych dziadków i osób starszych w ramach EightCAP odegrały kluczową rolę w pielęgnowaniu powiązań społecznych. Na przykład tylko w 2024 r. 878 dzieci skorzystało z 40 447 godzin wolontariatu zorganizowanych przez zastępczych dziadków. Bez wsparcia AmeriCorps lokalne dzieci mogą zostać pozbawione wsparcia, którego desperacko potrzebują, a starzejący się dorośli mogą cierpieć z powodu zwiększonej izolacji.

Poza tym podobne programy cieszą się dużym zainteresowaniem w całym kraju. Na szczególną uwagę zasługuje Korporacja Działań Społecznych Ozarks Area (OACAC) w południowo-zachodnim stanie Missouri, gdzie przyszłość jej programu Zastępczych Dziadków pozostaje niepewna ze względu na opóźnienia w finansowaniu. Od ponad 50 lat w ramach programu z powodzeniem łączy się starszych wolontariuszy z dziećmi z grup ryzyka, promując rozwój akademicki i społeczny. Jednak, jak ubolewał dyrektor programu OACAC, Christopher Bell, finansowanie na kolejny rok budżetowy zostało zatwierdzone, ale nie zostało ujawnione. Ta sytuacja zagraża wsparciu 180 uczniów i 30 emerytowanych seniorów zaangażowanych w opiekę mentorską. Wzajemne powiązania między tymi programami podkreślają krytyczną potrzebę dalszego wsparcia federalnego.

Wezwanie do działania

Grożące zagrożenie dla programu Zastępczych Dziadków rodzi istotne pytanie: co można zrobić, aby wzmocnić te cenne inicjatywy? Zachęca się społeczność do wspierania ochrony programów AmeriCorps Seniors. Odporność wykazana w ubiegłych latach, zwłaszcza podczas wyzwań takich jak pandemia, stanowi przykład zaangażowania lokalnych partnerstw i indywidualnych wolontariuszy, którzy w razie potrzeby nadrobili zaległości. Ponieważ społeczności skupiają się wokół tych spraw, z pewnością można coś powiedzieć o duchu wspólnoty, który stara się podnosić na duchu zarówno młodych, jak i starszych członków. To współczucie naprawdę robi różnicę.

Żegnając się z programami takimi jak inicjatywa Zastępczych Dziadków, miejmy nadzieję, że przyszłe wsparcie doprowadzi do odnowienia możliwości. Według Alexandra Walkera nie należy zapominać o doświadczeniach i pasji, jaką ci seniorzy wnieśli do klas. Społeczność musi się zjednoczyć, wyrazić swoje obawy i nalegać na przywrócenie tak bezcennych programów. Jest to niezbędne dla naszych dzieci, naszych seniorów i samej istoty naszej wspólnej przyszłości.